موج

تارنمای شخصی سیروس برزو

پرتاب ماهواره امنیتی برای بار دوم به تعویق افتاد و شرکت "اسپیس‌ایکس" پس از دو بار تعویق پرتاب ماهواره امنیتی دولت آمریکا اعلام کرد بامداد فردا ماهواره امنیتی "زوما" را به فضا پرتاب می‌کند.

به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، این ماهواره امنیتی متعلق به شرکت نورتروپ گرومن است، که در زمینه دفاع هوافضایی فعالیت می‌کند.

هیچ جزئیاتی از ویژگی‌های فنی ماهواره زوما منتشر نشده و مطمئنا منتشر نیز نخواهد شد.

این ماهواره قرار است در مدار پایینی زمین(LEO) که تا ارتفاع ۲۰۰۰ کیلومتری را شامل می‌شود قرار بگیرد. معروف‌ترین ساکن این مدار، ایستگاه فضایی بین‌المللی است که در ارتفاع ۴۵۰ کیلومتری سطح زمین قرار داشته و هر ۹۰ دقیقه یک بار به دور زمین می‌گردد.

اسپیس‌ایکس همانند تمام پرتاب‌های خود از موشک قابل بازیابی فالکون ۹ استفاده خواهد کرد و طبق اعلام مسئولان این شرکت بخش پیشران موشک فالکون ۹ حدود ۱۰ دقیقه پس از پرتاب به زمین بازخواهد گشت.

در سال جاری اسپیس‌ایکس، ۱۶ موشک فالکون۹ را پرتاب کرده است که تمام این پرتاب‌ها موفقیت‌آمیز بوده است و به علاوه در ۱۳ مورد موفق به فرود آوردن بخش پیشران موشک‌های خود شده است.

قرار بود این موشک بامداد پنجشنبه به فضا پرتاب شود اما به دلیل مشکلات فنی و نیاز به بازبینی داده‌ها دو بار پرتاب آن به تعویق افتاده است. این پرتاب ساعت ۴:۳۰ بامداد فردا از پایگاه فضایی  کندی در فلوریدا انجام خواهد شد و البته امکان تعویق مجدد آن وجود دارد.


امروز را با ناله های دخترم آغاز کردیم. ناله هایی که ناشی از درد مشکل کلیه است و او این درد طاقت فرسا را سال هاست مردانه تحمل می کند و به ندرت ناله اش را می شنویم، تنها در آن زمان هایی که دیگر توان تحمل درد از فشردن دندان هایش به هم بیشتر است.

این یادگار سال های خدمتم در دیواندره کردستان است. سال هایی که هر ساعتش همراه بود با تحمل مصیبت های مختلف از حمله های روزانه و شبانه گروهک ها گرفته تا زندگی در بیغوله هایی به اسم خانه سازمانی، از انفجار موتورخانه آب شرب شهر در تابستان تا قطع سوخت رسانی در زمیتان های سرد و از همه بدتر کج اندیشی و دگماتیسم آنانی که مدیران ما بودند.

در یک زمستان که سرمایش باورنکردنی است، به دلیل نرسیدن سوخت، شب هایی را با پیچیدن پتو های سربازی به دورمان به صبح رساندیم. دخترم در آن زمان نوزادی بیش نبود. در بیغوله ای که به اسم خانه سازمانی به ما داده بودند از ابتدایی ترین امکانات زندگی محروم بودیم و باید در خانه آب گرم می کردیم و خودمان را در اتاقی که هم آشپزخانه بود و هم اتاق خواب و هم پذیرایی!! می شستیم. نبود سوخت برای بخاری، باعث شد که در زمستان بسیار سرد و سرمای چندین درجه زیر صفر، مجبور شویم به حمامی برویم که فاصله زیادی با خانه داشت و این شرایط باعث شد کلیه دخترم صدمه بخورد. سال ها برای معالجه اش کوشش کردیم و متاسفانه نتیجه ای نداد نیازی نیست از وضعیت دارو و درمان بگویم که همه می دانند و از بی وجدانی پزشکانی که روزانه 4 تا 6 آمپول جنتامایسین به کودکی 3-4 ساله تجویز کردند و یکی از کلیه هایش را به کارآیی نزدیک به صفر رساند و اینک هر چند ماه یک بار بخصوص با نزدیک شدن فصل سرما، باید این درد جانکاه را تحمل کند.

در اوایل دهه 1360 من و خانواده ام و گروهی دیگر برای حرکتی فرهنگی داوطلبانه به کردستان رفتیم. در دیواندره هر دو-سه شب یک بار خانه های ما مورد تهاجم گروهک ها قرار می گرفت و خانواده های ما با ترس و لرز صبح را به شب می رساندند. در همین خانه ها بود که شبی گروهک ها توانستند وارد شوند یوسف پور رئیس آموزش و پرورش دیواندره را به شکل فجیعی شهید کنند...

من بعد از دوسال مقاوت نه در برابر گلوله ها و حملات گروهک ها که به دلیل تنگ نظری ها و کج فهمی های رئیس آموزش و پرورش دیواندره که از دوستان آقای فانی مدیرکل آموزش و پرورش استان کردستان بود (نمی توانم پا روی حق بگذارم، البته انسان بسیار شریفی هم بود اما فاقد مدیریت و توان فهم کافی از شرایط) کردستان را ترک کردم. آن اقامت دو ساله در دیواندره بلا های مختلفی در زندگی من به یادگار گذاشت از جمله مشکل کلیه دخترم که هنوز زجر می کشد.

از آقای جعفر که رئیس ما بود خبری ندارم و او را به خاطر باطن خوبش دوست دارم گرچه مدیریت بسته و ضعیف او رنج های زیادی را بر من و دیگر نیرو های فرهنگی تحمیل کرد.

اما مدال خدمات و جانبازی فرهنگیان اعزامی به کردستان بعدا بر سینه جناب فانی نصب شد و در سال های بعد به سمت های مختلفی منصوب شدند از جمله معاونت وزیر و مزارت آموزش و پرورش.  آنطور که شنیده ام جنابشان که ما را در آن سال ها مرتبا به صبر و تقوای الهی نصیحت می فرمودند اینک جدای خانه ای در خور شان وزیری شان، ویلایی میلیاردی در لواسان دارند! خوب قسمت چنین است که نصیب من و امثال من این باشد و سهم ایشان و امثال ایشان آن!

جام می و خون دل هر یک به کسی دادند

در دایره قسمت، اوضاع چنین باشد

اما سوال من این است که آیا با چنین تقسیمی آیا واقعا باید اوضاع چنین باشد و این عدالت است؟


چند هفته قبل به همت رایزنی فرهنگی ایران در مسکو همایش سراسری استادان زبان و ادبیات فارسی در فدراسیون روسیه با حضور اساتید زبان فارسی از مناطق مختلف روسیه بر پا شد. مطالعه مطالب و سخنرانی های ارائه شده در این همایش غم سنگینی را بر دلم نشاند بخصوص بعد از آن که بر حسب اتفاق، کارنامه فعالیت های سه ماهه قریب 12 سال پیش در دانشگاه دولتی آستراخان را در بایگانی رایانه ام یافتم و مطالعه کردم.

آن سال ها مشغول آموزش زبان فارسی در آستراخان بودم و طرح ها و روش هایی ابتکاری را به اجرا درآوردم که باعث شد دانشجویانم مکررا در المپیاد های زبان فارسی در روسیه توانسته بودند از رقبای صاحب ادعا و قدرتمندی مثل دانشجویان دانشگاه دولتی مسکو و سن پیترزبورگ با دهها سال تجربه زبان آموزی و داشتن استادان نام آوری که هر کدام به اصطلاح غولی در کار خود بشمار می رفتند، سبقت بگیرند و مقام های اول را از آن خود کنند.

در همایش فعلی از برنامه هایی به عنوان "طرح و پیشنهاد" سخن به میان آمد که 12 سال قبل، من اجرا کرده و ثمره اش تربیت فارسی دانانی است که  امروز به عنوان مسئولان رده مختلف وزارت امور خارجه روسیه، سرکنسول های متعدد روسیه در ایران، وابستگان بازرگانی روسیه در ایران، استادان زبان فارسی در دانشگاه های روسیه و ... مشغول به کار هستند. کسانی که محبت ها و رفتار های دوستانه من باعث شده به ایران و ایرانی علاقمند باشند و از سر علاقه به مردم و سرزمین ایران روابط را گسترش دهند.

بسیاری از طرح و حرف های این همایش، به استناد سند های موجود، نه فقط در بایگانی من بلکه در بایگانی (بخوانید انبار اسناد زیرخاکی) سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، در آن سال ها به اجرا درآمد و باعث تعجب است که آقایان بعد از 12 سال تازه آنها را به عنوان راه توسعه زبان فارسی در روسیه مطرح می کنند!

یاللعجب سازمان به اصطلاح فرهنگ و ارتباطات اسلامی  از یک سو با تنگ نظری، نداشتن انگیزه و... باعث افت کیفی و کمی توسعه زبان فارسی در روسیه شده و از سوی دیگر شعار توسعه زبان می دهد!

آن روز ها که  تنها یک سازمان مسئولیت گسترش زبان فارسی در خارج از مرز ها را بر عهده داشت اوضاع آن قدر نابسامان بود که طرح های گسترش زبان فارسی با تمام توانایی و نمونه های عینی به بایگانی سپرده می شد وای بر امروز که چند نهاد و سازمان متولی آشپزی این کار شده اند.

البته در مورد این همایش و نمونه های مشابه اش نیازی به گفتن نیست که با وجود متولیانی از این دست و نابسامانی های موجود، آب در هاون کوبیدن را می توان موثر تر دانست تا چنین نشست ها.


مهلت دو ساله‌ ریاست بر شورای سران اپسکو که در اختیار ایران بود تمام شد و پس از نشست اخیر این شورا، مغولستان ریاست بعدی شورای اپسکو را به عهده گرفت. باتوجه به شرایط فعلی و تحریم‌های اعمالی بر ضد ایران و همچنین هزینه‌بر بودن فعالیت‌های فضایی، استفاده از همکاری با اپسکو و کشورهای عضو آن فرصتی مناسبی به شمار می‌رود. فرصتی همچون همکاری با کشوری مانند چین که شانه به شانه در کنار ابرقدرت‌های فضایی به پیش می‌رود و ادعا دارد که در آینده‌ای نزدیک، گوی سبقت در فناوری و کاوش فضایی را در اختیار خود می‌گیرد.

ادامه مطلب


می‌گویند حاج میرزا آقاسی صدراعظم محمدشاه قاجار علاقه بسیاری بر حفر قنات داشت. ازجمله یک‌بار گروهی را در یکجا مأمور کندن قنات کرده بود. یک روز که برای بازدید یکی از قنات‌ها رفته بود سر مقنی به او گفت در این محل به آبی برسیم. حاجی گفت: ”به کار خود ادامه بدهید و ناامید نباشید“. چند روز بعد، دوباره حاجی به سراغ آن چاه رفت و از نتیجهٔ حفاری سؤال کرد. سر مقنی در جواب حاجی گفت: ”همان‌طور که پیش‌ازاین هم گفتم، کندن این چاه در این محل، بی‌حاصل است و به آب نخواهیم رسید“.دفعهٔ سوم که حاجی برای بازدید رفت مقنی گفت: ”حضرت صدراعظم! این چاه، برای شما آب ندارد“ و حاج میرزا آقاسی پاسخ داد اگر برای من آب نداشته باشد، برای تو که نان دارد کارت را بکن!“

حال حکایت ماجرا برنامه آپولو است که هر جند وقت یک‌بار آن را علم می‌کنند که نبوده یا به دلیل مرموزی ناتمام تعطیل‌شده و از این قبیل حرف‌های بی سند و مدرک. متأسفانه این نوع مطالب به‌سرعت در تارنماها منعکس می‌شود درصورتی‌که می‌بینیم در کل تارنماهای علمی و غیرعلمی، کمتر تحلیلی بر وقایع واقعی فناوری فضایی وجود دارد.

ازجمله مطالبی که به‌تازگی سر از دنیای مجازی و تارنماهای ایرانی درآورده است مطلبی است تحت عنوان "مأموریت آپولو 17 و ماجرای مرموز عدم بازگشت انسان به ماه" و در آن این سؤال مطرح‌شده که "چرا انسان دیگر هرگز به ماه بازنگشت و علت اجرایی نشدن مأموریت‌های بعدی آپولو چه بود؟

ادامه مطلب


دانشمندان ناسا از طرح جداسازی اضطراری کپسول اوریون رونمایی کردند. این طرح جدید، امنیت مسافران را در مأموریت‌های فضایی تضمین خواهد کرد.

آژانس فضایی ناسا (NASA) درحال‌توسعه یک کپسول فضایی بانام «اوریون» است که سرانجام می‌تواند چهار فضانورد را به مدار نزدیک زمین (Low Earth Orbit) و یا فراتر از آن برساند. اگر در طول این مأموریت اتفاق پیش‌بینی‌نشده‌ای رخ دهد، سیستم جداسازی اضطراری کپسول اوریون می‌تواند جان فضانوردان را نجات دهد.

وسیله نقلیه چندمنظوره اوریون (Orion MPCV)، قرار است به کمک راکت غول‌پیکر (SLS) به فضا برسد. این راکت عظیم، قادر است نیرویی معادل 8.8 میلیون پوند را تولید کند. اگر در زمان راه‌اندازی و یا فرود، عملیات با شکست مواجه شود، راکت‌های حاوی محافظ سوخت انفجار گسترده‌ای را ایجاد می‌کنند.

ادامه مطلب


درسال‌های اخیر بسیاری از طرح‌های فضایی کشور به دلیل اختصاص نیافتن اعتبارات لازم در رکودی چندساله مانده  و یا  روند تکمیل آنها در بازه زمانی طولانی رخ داده‌است.

این وضعیت به قدری نگران کننده شده که مقام معظم رهبری در دیدار نخبگان و استعدادهای برتر علمی کشور ؛گزارش های موجود درباره کُند شدن یا توقف طرح های کلان تحقیقاتی در عرصه های مهمی همچون هوافضا، ماهواره، هسته ای و برخی زمینه های دیگر را مایه نگرانی خواندند و تأکید کردند: «مسئولان توجه کامل کنند که این گونه طرح های مهم مطلقاً نباید کُند، نیمه تعطیل یا متوقف شود، زیرا با ایجاد خسارت علمی، دانشمندان جوان را مأیوس می کند و این خطر بسیار بزرگی است.»

فتح ا... امی رئیس پژوهشگاه هوافضا نیزبا تاکید این موضوع اظهار داشت : «در حال حاضر به دلیل نبود اعتبارات لازم، فعالیت‌های فضایی ایران  از 3 سال قبل متوقف شده است

درشرایطی که بسیاری از طرح های کلان فناوری در حوزه هوافضا به دلیل عدم تامین اعتبار مورد نیاز؛ متوقف شده‌، برخی راهکار استفاده  از منابع مالی خارج از دولت مانند استفاده از نهادهای وابسته به رهبری را برای حل این مشکل پیشنهاد داده‌اند.

حسن ناصح عضو هیأت علمی پژوهشگاه هوافضا درگفتگو با پایگاه خبری فضایی اسپاش  دراین باره گفت: «استفاده  از منابع مالی خارج از دولت مانند استفاده از نهادهای وابسته به رهبری اصلا شدنی نیست و افرادی که این موارد را بیان می‌کنند باید این موضوع را در نظر بگیرند که پروژه‌های فضایی دارای هزینه‌های بسیار بالایی است. »

وی افزود:« تنها دولت ازعهده هزینههای سنگین پروژه‌های فضایی برمی‌آید، آیا وزارت‌خانه‌ای مانند وزارت ارتباطات و فن‌آوری اطلاعات به تنهایی می‌تواند هزینه‌ پروژه‌های فضایی را متحمل شود؟ مسلما خیر. »

ناصح با تاکید بر اینکه طبق نقشه راه علمی کشور توسعه زیرساخت‌های علوم وظیفه قوه مجریه است، خاطر نشان کرد:« دولت موظف به انجام این کار شده و كسی نمیتواند به صورت سلیقه‌اى ارگان غیردولتى را مجبور به تامین بودجه پروژه هاى فضایی كند.»

منبع: اسپاش


علیرضا نعیمی، مدیرکل بهره برداری و ایستگاه های زمینی سازمان فضایی به دنبال وقوع زلزله ۷.۳ ریشتری شامگاه یکشنبه ۲۱ آبان ماه استان کرمانشاه ، در گفت‌وگو با پایگاه خبری تحلیلی فضایی اسپاش گفت: امرامداد رسانی از دو منظر اقدامات سازمان فضایی و خدمان فن‌آوری‌های فضایی در حال انجام است.وی افزود:«در حوزه فناوری‌های فضایی می توان با استفاده از ماهواره‌های سنجش از دور،تصاویر دقیق ماهواره‌ای را از محل حادثه دیده در جهت برآورد خسارت به دست آورد.»

نعیمی یادآور شد:«مقایسه تصاویر قبل و بعد از محل حادثه، آمار دقیقی ازمیزان خسارت وارده در اختیار مسئولان در جهت برنامه ریزی‌های مالی و رفع خسارت قرار می‌دهد.»

وی تصریح کرد:«سازمان فضایی ایران با برقراری ارتباط ماهواره ای از طریق "ماهواره ایرانست ۲۱" و ایجاد هماهنگی لازم با سازمان امداد و نجات جمعیت هلال احمر کشور، پهنای باند ماهواره ای جهت ارائه خدمات به آسیب دیدگان این حادثه در اختیاراین سازمان قرار داده‌است.»

ادامه مطلب



سخنگوی روسکاسموس اعلام کرد ماهواره "کامپوس-ب" با هواپیما به فرودگاه ایگناتف آمور واقع در پایگاه پرتاب‌های فضایی واستوچنی رسید و تحویل کارشناسان مربوطه شد تا برای آزمایش تجهیزات و آماده‌سازی جهت پرتاب آماده شود.

ماهواره‌های روسی سنجش از راه دور زمین و نظارت در امور اضطراری کامپوس-ب شماره 3 و شماره 4 بار اصلی برای سومین پرتاب از واستوچنی است. این ماهواره‌ها به‌عنوان بخشی از مجموعه فضایی"کامپوس" که توسط "شرکت سامانه‌های نظارت فضایی، سامانه‌های کنترل اطلاعات و الکترومکانیکی" طراحی و ساخته‌شده، فعالیت خواهند کرد.

ادامه مطلب



همه پیوندها