موج

تارنمای شخصی سیروس برزو

من خود بار ها شاهد برخورد بی ادبانه و شمرمآبانه ماموران شهرداری با دستفروشان بوده ام و حتی یک بار به دلیل اعتراض به این نوع برخورد ها، چیزی نمانده بود که کتک هم بخورم. نه فقط من که بسیاری از مردم چنین صحنه هایی را دیده اند. برخورد عده ای زنگی مست که تیغ تیزی به دست آنان داده شده و به بهانه قانون سد معبر تنها زورشان به چند دستفروش بینوا می رسد در حالی که چشم هایشان را بر سد معبر ده ها بنگاه فروش خودرو ، تعمیرگاه ها، ساختمان های در دست ساخت و ... می بندند.

روز گذشته فیلمی از برخورد غیر انسانی ماموران سد معبر شهرداری فومن با زنی دستفروش در فضای مجازی منتشر شد.

رضا رشیدپور، مجری برنامه «حالا خورشید» نیز با انتشار عکس این حادثه در صفحه اینستاگرام خود، نوشت:

بدون مقدمه: آقای شهردار لطفا استعفا دهید

یک) وظیفه داشتیم زندگی او را تامین کنیم تا مجبور به دستفروشی کنار خیابان نشود، ولی نکردیم.

دو) وظیفه داشتیم به مامور اجرای قانون یاد بدهیم که ذات قانون برای تقبیح و ریشه کنی خشونت رفتاری است، ولی نکردیم.

سه) وظیفه داشتیم با کج رفتاری ماموران سد معبر در همین تهران با موثرترین روش ممکن برخورد کنیم تا کار به فومن نکشد، ولی نکردیم.

چهار) فاصله سی هزارتومان این دستفروش در فومن تا سه هزار میلیارد تومان آن آقا در کانادا چقدر است؟ این موضوع مردم را عصبانی کرده. بفهمیم لطفا.

پنج) آقای شهردار فومن در مصاحبه‌ای فرموده که ضربه مامور به کتف آن مادر خورده و نه صورتش. خیالمان راحت شد. پس پنالتی نبوده.

شش) من موافق قانون شکنی و سدمعبر و ... نیستم. اما از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود. شرم کنیم لطفا.

هفت) راحت‌ترین واکنش این است که آن مامور شهرداری را مقصر تمام ماجرا بدانیم و همه خشم عمومی را نثار او کنیم و با تنبیه و اخراج او آرام شویم و کل ماجرا به فراموشی سپرده شود. ای کاش این بار عمیق‌تر باشیم ... تنها مقصر داستان، کارمند شهرداری نیست. مجموعه‌ای از ارکان سیستم مدیریت شهری دچار اختلال و ایراد است. پس برای تسکین افکار عمومی و تلنگر جدی به این چرخه معیوب از شهردار فومن جدا تقاضا می‌کنم که استعفا کند. گاهی برکتی در ترک خدمت هست که در اصرار به استمرار نیست.

در عین حال که صحبت آقای رشیدپور در مورد مشکل سیستم مدیریت شهری را تایید می کنم، باید بگویم که اینگونه افراد بی شرم، باید از طرف مردم مثل آن خبرنگار مجارستانی بایکوت شوند تا باد تکبرشان بخوابد.


جمینی- 12 در  11 نوامبر 1966 از سکوی شماره 19 کیپ کاناورال راهی مدار شد تا ردیابی و ملاقات با یک سفینه بدون سرنشین و آخرین تمرین ها را برای آغاز طرح سرنشیندار بعدی آمریکا یعنی آپولو به انجام رساند. عمل اتصال دو ناو در دور سوم گردش جمینی-12 در مدار صورت گرفت. این دومین باری بود که فضانوردان جمینی می توانستند عملیات اتصال و جداسازی ناوها را بطور کامل طبق برنامه انجام دهند و این کار را تکرار کنند. این عملیات برای سفر به ماه امری کاملاً ضروری و حیاتی بود.

آلدرین طی پرواز جمینی 12 سه بار در فضا راهپیمایی کرد : 2 ساعت و 29 دقیقه (در 12 نوامبر)، 2 ساعت و 9 دقیقه (در 13 نوامبر)، 59 دقیقه (در 14 نوامبر).

در جریان  این راهپیمایی ها، ادوین آلدرین فعالیت ها و تجربیات مختلفی داشت از جمله صفحه ای که برای جمع آوری نمونه در بیرون سفینه نصب شده بود را برداشت و یا به عکس برداری از ستاره ها و طلوع خورشید پرداخت. وی همچنین سفینه خود را با کابل ویژه ای که  سی متر طول داشت به ناو بدون سرنشین آجنا متصل کرد.

لاول و آلدرین نخستین انسان هایی بودند که برای اولین بار کسوف خورشید را ضمن پرواز فضایی دیدند این اتفاق در روز سوم پرواز فضایی آنها رخ داد و آنان از موقعیت کم نظیر خود استفاده و از ارتفاع 296 کیلومتری زمین از کسوف که در مسیر مداری آنها قابل رویت بود عکسبرداری کردند.

اما اتفاق دیگری که در این پرواز صورت گرفت برداشتن نخستین خود عکس (به اصطلاح چوانان امروزی "سلفی") در فضا بود که آلدرین در جریان اولین راهپیمایی برداشت!

جمینی-12 سرانجام پس از طی مسافتی در حدود 9 میلیون کیلومتر در اطراف زمین در اقیانوس اطلس بر آب نشست و به برنامه جمینی پایان داد.

جمینی-12

سرنشینان: جیمز لاول ، ادوین آلدرین

زمان پرتاب:ساعت 20:46:33 روز 11 نوامبر 1966

محل پرتاب:سکوی پرتاب شماره 19 مرکز فضایی کاناورال

پرتاب کننده:موشک  تایتان-2

وزن سفینه (کیلوگرم): 3500

زاویه شیب نسبت به خط استوا (درجه): 9/28

مدت یک دور گردش کامل به دور زمین (دقیقه): 7/88

اوج و حضیض مدار (کیلومتر): 281- 161

زمان فرود: ساعت 19:21:04 روز 15 نوامبر 1966

محل فرود:  اقیانوس اطلس به فاصله 8/4 کیلومتری از محل تعیین شده

مدت پرواز: 3 روز و 22 ساعت و 34  دقیقه و 31  ثانیه

مسافت طی شده:  649/2 کیلومتر 

تعداد گردش در مدار زمین:  59 بار


دکتر محسن بهرامی رییس سازمان فضایی ایران (۲۴ فروردین ۱۳۹۴): پروژه فضاپیمای ملی و اعزام انسان به فضا از برنامه‌های این سازمان است که گام‌های اولیه برای توسعه فناوری‌های این طرح‌ها برداشته شده است. در این سازمان هیچ پروژه‌ای متوقف نمی‌شود.‌ گام‌های اولیه برای اعزام فضانورد با اعزام موجود زنده به فضا برداشته شده است.

دکتر محسن بهرامی رییس سازمان فضایی ایران  (۱۱ مهر ۱۳۹۴): اجرای پروژه‌های اعزام انسان به فضا، هزینه‌بر است و بازه مشخصی برای اعزام انسان به فضا نمی‌توان تعیین کرد.

دکتر محسن بهرامی رییس سازمان فضایی ایران  (۱3 مهر ۱۳۹۴): نمی‌توانستیم از پروژه میمون به فضا، به اعزام انسان به فضا برسیم. اولویت این پروژه کم شده است

دکتر فتح الله امی رییس پژوهشگاه هوافضا (۱۸ مهر ۱۳۹۵): پروژه اعزام انسان به فضا در اولویت‌های این پژوهشگاه قرار دارد.

دکتر فتح الله امی رییس پژوهشگاه هوافضا (۱۸ مهر ۱۳۹۵): پروژه اعزام انسان به فضا از سلول موجود زنده آغاز شده و تا پرتاب دو میمون ادامه یافته است؛ ساختار فیزیکی میمون شبیه ساختار فیزیکی انسان است.

منوچهر منطقی رئیس مرکز ملی فضایی (۲۶ خرداد ۱۳۹۵ ): ایران در برنامه تدوین شده خود، فرستادن موجود زنده به فضا را نیز در نظر گرفته و این مرحله را با همکاری یکی از کشورهای دارنده این فناوری انجام می دهد.

منوچهر منطقی رئیس مرکز ملی فضایی (۲۸ مهر ۱۳۹۵): فعالیتهای فضایی به دلیل محرمانه و جهت دار شدن کمتر اطلاع رسانی می شود. اگر زیرساخت ها فراهم باشد ما می توانیم تا سال ۱۴۰۴ به اهداف راهبردی خود (از جمله اعزام انسان به فضا) دست پیدا کنیم.


شاید امروزه و با گسترش وسیع رسانه های دیجیتالی و فضای رسانه ای مجازی که دسترسی به اطلاعات را به راحتی میسر کرده است و هر دانش آموزی با کمی وقت و حوصله می تواند درگاهی اینترنتی راه اندازی کند برای دسترسی به مطالب مورد نیاز و مطالعه و دانش افزایی در زمینه های مورد علاقه، خرید مجله چندان معقولانه به نظر نرسد اما باید گفت که این نظر نه فقط در کشور ما بلکه در جهان، قابل تردید بلکه در بسیاری موارد، مردود است. متاسفانه راه اندازی آسان درگاه های دنیای مجازی چه به صورت تارنما ها و چه وبلاگ ها، صفحات اینترنتی و غیره باعث گردیده که هر کسی با هر سطح سواد و دانشی بتواند خود را در پس عنوانی پنهان کرده و مطالبی را منتشر کند که در اکثر موارد سندیت علمی ندارند.

امروز در ایران می بینیم دهها بلکه صد ها هزار صفحه در دنیای مجازی وجود دارد که دست به انتشار مطالبی در زمینه های مختلف از جمله اخترشناسی می زنند بدون آن که منبع موثقی برای آن وجود داشته باشند و جالب آن که گروهی دیگر همین مطالب بی ریشه را کپی کرده و در سایت یا وبلاگ خود قرار می دهند. در این میان با ظهور دارالترجمه ماشینی گوگل و به اصطلاح دانشنامه ویکیپدیا، عده ای ناآگاه، میدان دار ترجمه و انتشار مطالبی سراپا اشتباه و بی ارزش شده اند. من بر حسب علاقه ام در اوقات فراغت به بسیاری از این تارنما ها و وبلاگ ها سر می زنم و پیگیر انتشار مطالب فضایی هستم.  برایم جای تعجب است که چرا هیچ مرجعی برای رسیدگی به انتشار این همه مطالب بی ارزش و اشتباه وجود ندارد. البته در این زمینه توقعی هم از دستگاه هایی که خود را کفیل ترویج علم و فناوری فضایی می دانند نیست چون خود دست اندرکاران این تشکیلات عریض و طویل هم در بسیاری موارد با  فضانوردی و کار رسانه ای آن آشنایی ندارد.

در چنین بازار آشفته ای، مسلما مطالعه ماهنامه ای چون نجوم که مطالب آن در مرحله اول توسط افرادی تهیه می شود که سال ها در زمینه کار خود تلاش  و دانش اندوزی کرده اند و در مرحله بعد تیزبینانه ویراستاری می شود می تواند به علاقمندان کمک کند تا منبع موثق و قابل اطمینانی بیابند.

در این بین، بر دست اندرکاران دولتی ترویج علم مانند سازمان فضایی ایران، مرکز فضایی ایران، پژوهشگاه ها، دانشگاه ها و بویژه وزارت آموزش و پرورش لازم است به وظیفه خود عمل و به جای شعار دست نیاز به سوی ماهنامه نجوم دراز کنند و در ترویج علم از این مجله کمک بخواهند. مسئولان دستگاه های دولتی نباید تصور کنند که اشتراک این ماهنامه برای کتابخانه دانشگاه ها، پژوهشگاه ها و مدارس و آموزشگاه ها، کمک به ماهنامه نجوم بشمار می رود بلکه عمل به وظیفه قانونی این دستگاه های عریض و طویل در ترویج علم بشمار می رود.

بدون شک ماهنامه نجوم با داشتن کادری متخصص و سابقه ای کاملا روشن و درخشان می تواند به عنوان منبعی قابل اطمینان برای ترویج دانشی بشمار آید که گذشته ای طولانی در سرزمین ما دارد و چه بسا ترویج این علم در میان نوجوانان و جوانان ما بتواند زمینه رشد ابوریحان های دیگری در آینده شود.

نکته دیگری که لازم است در این باره بنویسم، توصیه به علاقمندان نجوم و اخترشناسی است. دوستان جوان من، دنیای مجازی که امروز بر اثر جبر زمان بر زندگی ما تسلط یافته، در بسیاری موارد منبع مطمئنی برای دانش افزایی بشمار نمی رود زیرا راه اندازی تارنما ها و پر کردن آنها با مطالب رنگ و وارنگ چندان دشوار نیست. توجه داشته باشید که خوراک فکری خود را باید از منابع قابل اعتماد تهیه کنید و در شرایط فعلی در زمینه اخترشناسی و نجوم هیچ منبعی موثق تر و قابل اطمینان تر از ماهنامه نجوم وجود ندارد. مجله نجوم را بخرید و به دوستانتان هم هدیه کنید.

من از همه دوستانی که به بنده لطف دارند خواهش می کنم ماهنامه نجوم را هم برای خود و هم اگر امکان دارند برای یک آموزشگاه یا کتابخانه در مناطق محروم مشترک شوند و به این ترتیب نشان دهند  علیرغم خلاء احساس مسئولیت نهاد و ارگان های دولتی که باید در ترویج اخترشناسی و فضانوردی بکوشند،برای ترویج دانش نسل جوان این کشور  اهمیت قایلند. مبلغ اشتراک سالیانه 80 هزار تومان است.

شماره کارت بانکی مجله نجوم: 5029381017872268 به نام افشین دری نزد بانک دی

منتظر دریافت پیام های مثبت شما به این درخواست هستم. امیدوارم را با این پیام ها خوشحالم کنید. مسلما نام دوستانی که در این کار خیر شرکت کنند(اشتراک ماهنامه نجوم برای مناطق محروم به مدت یک سال) در کارنامه اخروی درخشان خواهد بود. بنده هم بنا به وظیفه، بعد از اعلام وصول ماهنامه نجوم به 50 نفر اول، هدیه ای از میان یادمان های فضایی مجموعه خودم (از طریق این ماهنامه) خدمتشان تقدیم خواهم کرد.




همه پیوندها
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو