با افشای فیش حقوقی یکی از به اصطلاح دریافت کنندگان حقوق های نامتعارف !! مشخص شد که این جناب مدیر دولتی نه‌تنها حقوق نامتعارف دریافت می‌کرده بلکه اضافه دریافتی‌هایی با عناوین عجیب و غریب هم نیز داشته است.

 طبق اسناد و مدارک موجود، وی جمعاً حدود 686 میلیون تومان بابت حقوق تنها از یکی از منابع شغلی اش گرفته است.

در کنار آن، وامی به مبلغ 300 میلیون تومان با نرخ سود چهار درصد نیز دریافت کرده است.

آنچه در این فیش حقوقی جالب‌تر از میزان دریافتی و اعداد و ارقام درشت آن است، عناوین و مواردی است که این جناب را مستحق دریافت حقوق 57 میلیون تومانی کرده است، مواردی که به‌احتمال زیاد بسیاری از آنها را در هیچ فیش حقوقی دیگری ندیده‌اید، عناوینی که بیشتر یک طنز تلخ است تا واقعیت...

مزد شغل، مزد سنوات نهایی، حق پست نهایی، حق اولاد، حق مسکن، حق خواروبار، حق شیفت، حق تلفن همراه (360 هزار تومان)، اضافه کار، ایاب و ذهاب (جالب اینکه مدیران ما خودروی دولتی به‌همراه راننده دارند)، یارانه غذا، هزینه پزشکی، هزینه‌های دندانپزشکی، یک‌سی‌ام پرداختی، اعیاد (بر اساس فیش‌های حقوقی موجود، تقریباً در بیشتر ماه‌های سال بابت اعیاد، دریافتی داشته است و این غیر از دریافتی‌های عید نوروز است)، بهره‌وری سه‌ماهه، کمک‌هزینه اوقات فراغت فرزندان، کمک‌هزینه خرید لباس، کمک‌هزینه خرید کتاب، کمک‌هزینه سفر، کمک‌هزینه ورزش، کمک‌هزینه تحصیلی و پاداش (تنها در فیش حقوقی مرداد، 5 میلیون تومان و در شهریور هشت میلیون تومان پاداش دریافت کرده است) از جمله عناوین موجود در فیش حقوقی ایشان بوده است.

تکلیف اینگونه افراد با واژه هایی مانند "شیعه علی(ع)"، "وفادار به انقلاب اسلامی"، "مسلمان (به تعبیر پیامبر اکرم "ص")" مشخص است اما سوالی که بعد از مطلع شدن از فیش حقوقی این آقا (که ماشاالله در میان مدیران دولتی امثال ایشان کم نیستند!!) برای من پیش آمد این است که آیا اینان به مرگ و دنیای بعد از آن اعتقاد دارند؟ زمانی که زیر تابوت کسی را می گیرند یا در مراسم فوت کسی شرکت می کنند فکر نمی کنند که مرگ از مژه چشم به آنها نزدیک تر است و بعد از آن باید پاسخگو باشند و این اولاد و اموال برای آنان فتنه و شر خواهد بود؟

دوستی می گفت در محضر یکی از بزرگان بودیم فرمودند دو تن از علما که به تهذیب اخلاق و تقوا شهره بودند با هم قرار گذاشتند که هرکدام زودتر به دیار باقی شتافتند در اولین فرصت به خواب نفر زنده بیاید و ماجرا های بعد از فوتش را برای نفر زنده تعریف کند. یکی از آن دو بزرگوار فوت کرد. بعد از چند سال انتظار، بالاخره به خواب رفیق زنده آمد. رفیق گلایه کرد که چرا اینقدر دیر؟ قرار ما در اسرع وقت بود. متوفا گفت تا امشب درگیر حساب پس دادن بودم. عالم زنده پرسید درگیر کدام حساب پس دادن؟ تا جایی که من می دانم شما در دنیا بسیار مراقب بودی. پاسخ داد: روزی از زیارت اهل قبور برمی گشتم. در آنجا چیزی خورده بودم (نذوراتی که مردم برای مردگان خود می آورند) تکه کوچکی لای دندانم گیر کرده بود. مردی با بار علفی که کنده بود با الاغش به خانه می رفت. تکه چوب کوچکی در حد خلال دندان را بدون اجازه آن مرد کندم و دندانم را خلال کردم اما بعد با خودم گفتم شاید وی راضی نباشد به همین دلیل آن تکه را به بار علوفه برگرداندم اما به مرد چیزی نگفتم. این مدت پاسخ تجاوز به اموال غیر را پس می دادم که چرا به او اطلاع نداده و رضایت نگرفته ام.

آیا این آقایان به دنیای بعد از مرگ و این که باید برای ذره ای اعمال بد پاسخگو باشند اعتقاد دارند یا اینگونه نقل ها را افسانه می دانند؟