امروز مردم در جلوی در دانشگاه تهران پیرمردی را دیدند که تابلویی به دست گرفته بود با حروف بهم ریخته که کلمه فضایی را فزایی نوشته و دم خروسی هم از جیبش بیرون زده. در گوشش پنبه بود و بر روی جیب پالتویش نوشته بود: "مقام فناوری فضایی"

این پیرمرد من بودم که این بار نه به عنوان مروج کنهسال فناوری فضایی بلکه در نقش یکی از چندین کدخدا مدعی کدخدایی فناوری فضایی ایفای نقش کردم. خیلی ها با دیدن من فکر می کردند با پیرمردی گرفتار اختلال مشاعر رو برو شده اند و نه سیروس برزویی که 50 سال از عمرش را صرف ترویج فناوری فضایی کرده است.

فضایی را فزایی نوشتم تا نشان دهم مدیران فعلی حتی نمی دانند فضایی را با کدام حرف می نویسند. گوش هایم را پنبه کردم که نشان دهم گوششان نمی شنود. نوشته از حروف کج و معوج و نامربوط است که نشان هم اوضاع این آقایان چقدر بهم ریخته و بی ربط است. قسم حضرت عباس شان را قبول کنیم یا دم خروس که از جیب شان بیرون زده!

خدا را شکر می کنم که در روز بزرگ فناوری فضایی کشورم با سرفرازی وظیفه ام را انجام دادم.

ادامه مطلب