در اواخر خیابان لسنایا (بین ایستگاه های مترو مندلیفسكایا و بلاروسكایا)  در مسکو پایتخت روسیه، ساختمان سه طبقه ای با آجر قرمز به شماره 55 قرار دارد كه در و دیوار آن نشان می‌دهد حداقل صد سالی از ساختش می‌گذرد. در بخشی از ساختمان و رو به خیابان تابلویی به این عنوان دیده می‌شود: عمده فروشی میوه های قفقاز!

البته اینجا میوه فروشی نیست، موزه چاپخانه مخفی شبنامه ها طی سال های 1905 و 1906 است.

این موزه یادگار كسانی است كه در بدترین شرایط اختناق با فداكاری  نه تنها قلم به دست گرفتند و به افشای رژیم تزاری پرداختند بلكه با جانبازی افكار خود و دیگر انقلابیون را چاپ و با اقصی نقاط فرستادند و زمینه های سقوط استبداد را فراهم آوردند.

این چاپخانه شامل دو بخش علنی و مخفی بود. در بخش علنی یك مغازه كه در آن میوه و پنیر فروخته می‌شود و دو اتاق متصل به آن و انبار  و زیرزمینی مغازه قرار دارد. در دو اتاق متصل به مغازه شخصی به نام كلوپایف و همسرش با پوشش فروشنده زندگی می‌كردند. اتاق نشیمن و خواب آنها و یك اتاق هم برای آشپزی شستن لباس و غیره و بالاخره دستشویی، مجموعه امكانات زیستی این مغازه بود كه در معرض دید همگان از جمله ماموران و پلیس مخفی تزار قرار داشت.

آنچه از دید همگان مخفی بود یك اتاقك كوچك با یك دستگاه چاپ ملخی بود كه قطعات آنرا بطور جداگانه به این اتاقك منتقل و در آنجا آنرا مونتاژ كرده بودند. این اتاقك كوچك ظاهرا هیچ دری نداشت. اما در كف زیرزمینی كه به عنوان انبار استفاده می‌شد یك پنجره شبكه قرار دارد كه آب فاضلاب تمیز كردن محل از آنجا خارج می‌شود. ورودی اتاقك چاپ نیز از همینجا بود! با برداشتن دریچه آهنی و بر اساس فرمول خاصی راه ورود باز می‌شد.

در نظر اول این زیرزمین یك انبار معمولی است با جعبه میوه ها و بشكه پنیر كه در گوشه و كنار چیده شده اند. اما در داخل جعبه میوه ها و بشكه پنیر ، روزنامه ها و اعلامیه های انقلابی جاسازی شده اند. این «میوه ها» توسط یك شبكه توزیع به نقاط مختلف می‌رفت و در اختیار «مشتریان» قرار می‌گرفت!

محل زندگی صاحب مغازه ، در حقیقت جایی برای استراحت كارگران شب كار  چاپخانه هم بود. بیشتر كسانی كه در این محل فعالیت داشتند گرجی های انقلابی بودند و وضعیت زندگی هم در اتاق ها نشان از فرهنگ و آداب مردم این سرزمین است.

كار اصولی و با دقت كامل آنها باعث شد كه پلیس مخفی قوی و با تجربه  تزار  هیچگاه نتوانست محل را كشف كند.

چند سال پس از پیروزی كمونیست ها در روسیه، تصمیم گرفته شد به عنوان قدر دانی از زحمات گردانندگان چاپخانه مخفی، این محل تبدیل به موزه شود.