الکساندر لاویکین یکی از دو فضانوردی بود که باید ایستگاه فضایی میر را برای فعالیت های اساسی دیگر فضانوردان آماده کند. این مجتمع یک هسته اصلی با 6 دریچه ورودی داشت و باید بعد از ورود لاویکین و همراهش، بخش دیگری پرتاب شده و در فضا به آن ملحق شود. او و یوری راماننکو با ناو سایوز تی.ام-2 به این ایستگاه مداری سفر کردند. بعد از  آماده سازی اولیه، قرار شد بخش آزمایشگاهی کوانت به فضا پرتاب شده و به میر متصل گردد. کوانت پرتاب شد و پس از چند روز ظاهرا توانست به میر متصل شود اما ... بهتر است بقیه ماجرا را از زبان الکساندر لاویکین بخوانیم:

بعد از اتصال آزمایشگاه كوانت ما متوجه شدیم دستگاه‌های كنترل، اتصال كامل را نشان نمی‌دهند. مركز هدایت پرواز از ما خواست كه دلیل كار را پیدا كنیم. آنچه ما می‌دیدیم اتصال كامل بود اما حسگرها از نبود این اتصال خبر می‌دادند. در نهایت من و راماننكو به این نتیجه رسیدیم كه باید با انجام یك راهپیمایی فضایی، خود را به محل اتصال برسانیم و از نزدیك، آن نقطه را بررسی كنیم. تا مشخص شود چرا وقتی دو ناو ظاهراً به طور کامل به هم متصل شده اند، دستگاه ها آن را ناقص می دانند. این راهپیمایی از قبل طراحی نشده بود. مركز هدایت پرواز با این پیشنهاد موافقت كرد.  من و راماننکو  باید انجام یک راهپیمایی خود را به محل اتصال دو ناو رسانده و به بررسی وضعیت و رفع مشکل بپردازیم. به ما اعلام شد که باید ظرف 2 شبانه روز، خود را برای انجام این عملیات آماده کنیم. ما زودتر آماده شدیم و با نظارت کارشناسان مرکز هدایت پرواز، من و راماننکو پس از پوشیدن لباس مخصوص از ایستگاه فضایی خارج شدیم و بعد از طی مسافت بین دریچه خروج تا انتهای ایستگاه فضایی خود را به محل اتصال رساندیم. 

ظاهراً همه چیز درست بود و دلیلی برای عدم اتصال دیده نمی¬شد. وقتی با دقت بیشتری محل را بررسی كردیم، متوجه شدیم چند نخ در قسمت الحاق دیده می‌شود. مطلب را به مركز هدایت پرواز گزارش دادیم و توصیه كردیم كوانت را از ایستگاه فضایی جدا كنند و چند سانتی‌متر عقب ببرند تا محل به‌طور كامل  بررسی شود. بعد از جدا شدن كوانت متوجه شدیم تكه‌ای از پارچه روكش کوانت بین دو بخش اتصال قرارگرفته و مانع چفت شدن كامل قفل‌های اتصال می شود. چون فاصله بین دو دستگاه خیلی کم بود فکر نمی کردم بتوانم آن را بردارم . من در آن لحظه احساس خطر کردم نه برای خودم بلکه برای برنامه های پیش بینی شده پرواز. من نمی خواستم زحمات ما هدر رود و مجبور شویم بدون رسیدن به اهداف پیش بینی شده به زمین بازگردیم. دو ناو عظیم در آن زمان در ارتفاع سیصد کیلومتری از سطح زمین و  سرعتی در  حدود سی هزار کیلومتر در ساعت پرواز می کردند. من به داخل محل اتصال رفتم با زحمت زیاد این پارچه را تکه تکه جدا کردم. بعد از محل خارج شدم و زمین فرمان اتصال مجدد آزمایشگاه كوانت به ایستگاه فضایی را داد . چند لحظه بعد به ما گفتند که این بار اتصال به خوبی انجام شده است. من و راماننکو  به داخل میر بازگشتیم و ساعاتی بعد، بنا به تشخیص مركز هدایت پرواز اجازه یافتیم دریچه بین دو سفینه را باز كنیم و به داخل آزمایشگاه كوانت برویم. پس از یک عملیات خطرناک و پر هیجان ورود به کوانت برای ما خیلی لذت داشت.