برنامه ناو سرنشیندار سایوز از همان آغاز با مشکل های متعدد روبرو شد. دلیل این مشکلات جنگ سر بین دو ابرقدرت آن روز برای زودتر رسیدن به کره ماه بود. مسئولان سیاسی چه در مورد سفینه آپولو و چه ناو سایوز عجله کردند و همین تعجیل بی مورد باعث شد سه فضانورد آپولو ضمن یک تمرین به دلیل بروز آتشسوزی کشته شدند. ولادیمیر کاماروف هم بعد از آن که در مدار با مشکلات فنی سفینه نتوانست برنامه پیش بینی شده را به انجام برساند و ناکام به زمین بر می گشت، به دلیل باز نشدن چتر سفینه و سقوط آن کشته شد. در اقدام بعدی، روس ها یک سفینه بدون سرنشین سایوز را به فضا فرستادند و قرار بود سایوز-3 که گئورگی بریگاووی در عرشه آن حضور داشت در مدار زمین به آن متصل شود اما اشکال فنی سفینه اجازه این کار را نداد. روس ها در شرایط بسیار سختی قرار گرفته بودند تنها نزدیک به دو هفته قبل آمریکایی ها سه فضانورد را پس از گردش در مدار ماه، سالم به زمین برگردانده بودند و در کارنامه روس ها هیچ برگ برنده ای نبود. مسئولان سیاسی به مدیران فضایی برای برنامه ای جنجالی فشار آوردند و آنها برای رهایی از این فشار طرحی که باید توسط سایوز-1 اجرا می شد و به دلیل مشکل فنی سایوز صورت نگرفت، را روی میز گذاشتند: اتصال دو ناو سرنشین دار و تبادل کیهان نورد. برای آن که معطل نشوند تصمیم گرفتند از همان فضانوردانی که برای برنامه قبلی آموزش کافی دیده بودند استفاده کنند. البته با توجه به شکست های قبلی، برای اطمینان بیشتر والری بیکوفسکی فضانورد شناخته شده را از جمع فضانوردان حذف کردند تا در صورت بروز حادثه ای مشابه سایوز-1 فرد معروفی کشته نشود و جنجال آفرینی نشود.

آنچه خواندید مقدمه مقاله ام درباره پرواز سایوز4 و 5 است که در شماره بعدی ماهنامه دانشمند چاپ خواهد شد.