4 اکتبر 1957 کاخ سفید- واشنگتن

تلفن ویژه اعلام خطر دفتر رئیس جمهور آمریکا دوایت آیزنهاور زنگ خورد. ژنرالی از پنتاگون  صحبت می کرد: آقای رئیس جمهور طبق اطلاعات واصله روس ها یک بمب اتمی به مدار زمین فرستاده اند...

قبل از آن که آیزنهاور بلافاصله  دستور تشکیل فوری شورای امنیت کاخ سفید را صادر کند خبر پرتاب اسپوتنیک-1 توسط روس ها، تیتر اول رسانه شد. در جلسه کاخ سفید برخی از افراد مورد ملامت قرار گرفتند و آیزنهاور با خشم به آنها گفت معلوم می شود آلمانی های آنها از آلمانی های ما ارزشمند تر هستند!

این اشاره آیزنهاور به برنامه پر هزینه "سنجاق" بود که در جریان آن تعداد زیادی از دانشمندان موشکی آلمان توسط گروه ویژه ای در آلمان روز های پایانی جنگ شکار و با یک کشتی به آمریکا آورده شدند تا کار ناتمام خود در آلمان برای توسعه صنایع موشکی را در پایگاه "وایت سندز" آمریکا ادامه دهند. این گروه که حدود 500 دانشمند و مهندس طراز اول آلمان از جمله ورنر فون براون سرمهندس طراح موشک های وی-2 بودند.

بر خلاف گفته آیزنهاور، سهم روس ها از فناوری موشکی آلمان آنقدر اندک بود که نمی شد با گروه منتقل شده به آمریکا مقایسه کرد. اما آنها با مدیریت قوی سرگئی کارالیف نابغه بزرگ تاریخ فضانوردی و اختیارات وسیعی که رهبران آن دوران شوروی به او داده بودند توانستند با دانشمندان روس یک گروه منسجم را بوجود آورده و کار را به خوبی به پیش ببرند.

این بخشی از مطلبی است که در شماره آینده ماهنامه ارزشمند نجوم به چاپ خواهد رسید. شما را به مطالعه ویژه نامه شصتمین سالگرد پرتاب اسپوتنیک-1، نخستین ماهواره جهان در ماهنامه نجوم دعوت می کنم.