ریچارد وایز‌من استاد روان‌شناسی دانشگاه هرتفوردشایر در انگلیس چندی پیش به همراهی گروهی دست به آزمایش جالبی زدند آنها در چارچوب برنامه تحقیقی خود ۲۴۰ کیف پول را در خیابان‌های شهر ادینبرو "گم" کردند.

هدف از این کار یافتن این پرسش بود: « تحت چه شرایطی یابنده کیف پول گم‌شده را به صاحبش برمی‌گرداند و انگیزه یابنده از پس دادن کیف چیست؟»

وایزمن برای اینکه یابنده به واقعی بودن کیف شک نکند و پی به انگیزه "گم‌شدن" کیف‌ها نبرد، درون آنها را با رسیدهای خرید، بلیط‌های بخت‌آزمایی نو و تاریخ ‌گذشته و گاهی حتی با رسید کمک‌مالی پر کرد. محتوای کیف باید اطلاعاتی در مورد شخصیت صاحب کیف به یابنده می‌داد. اما آنچه در بیشتر کیف‌پول‌ها جا گرفته بود، عکسی خصوصی بود؛ از یک زن و شوهر خوشبخت، عکس کودک یا حتی عکس یک سگ کوچک.

چندی پس از گم کردن کیف‌ها، تقریبا ۵۰ درصد آنها پیدا شد یا به عبارت دقیق‌تر به صاحبانشان برگردانده شد.

۲۸ درصد کیف‌هایی که عکس یک زوج مسن در آنها قرار داشت، به صاحبانشان بازگردانده شدند، ۴۸ درصد از عکس‌هایی که یک خانواده خوشبخت را به تصویر می‌کشیدند، پیدا شدند و ۵۳ درصد کیف‌هایی که عکس سگ کوچک درونشان بود هم به صاحبانشان برگردانده شدند.

اما نتیجه عجیب اینکه، یابنده‌ها تقریبا ۹۰ درصد کیف‌هایی که عکس کودک خندان در آنها بود را بدون اینکه چیزی از کیف بردارند، به صاحبانشان برگرداندند. فرضیه پژوهشگران این بود که تصویر کودک خندان باعث فعال شدن احساساتی قوی نظیر حس حمایت و مراقبت در یابنده می‌شود. در این تحقیق هم کیف پول بی‌زبان با عکس کودک خندان همان حس را در یابنده فعال کرده بود.

نتیجه اینکه اگر می‌خواهید کیف پولتان در صورت گم شدن به شما بازگردانده شود، یک عکس کودک در آن بگذارید.