بالاخره تساوی تیم های فوتبال ایران و پرتغال پایان یافت و سر و صدا ها خوابید. می خواهم نظر شخصی ام را بنویسم. شاید بسیاری مخالف باشند اما جه باک اگر اعتقاداتم را بیان کنم؟

1- در حالی که کشور به دلیل بی کفایتی و عدم مدیریت و احساس مسئولیت مدیران, روی بشکه باروت قرار گرفته و دشمنان آشکار و پنهان در لباس ها و جایگاه های مختلف, برای نابودی این مملکت نقشه های خود را به مورد اجرا گذاشته,  هست و نیست این مردم مظلوم را به تاراج می برند, فرض را بر این بگذارید که نه از پرتغال که از کل کشور ها جلو می افتادیم و جام جهانی فوتبال را به ایران می آوردیم, این جام برای ایران و مردم مظلومش چه ارمغان می آورد؟ اقتصادمان از چنگال رانتخواران و دزدان بیت المال رها می شد؟ فرهنگ به باد رفته توسط تلویزیون ضد اخلاقی و غیرملی بر می گشت؟ مراکز آموزشی, مدارس و دانشگاه هایمان از دست مشتی ریاکار بیسواد خلاص می شد؟ مافیای دارو و درمان دست از سر بیماران رنجور دست بر می داشت؟ و صد ها درد بی درمان دیگر...

خطابم به آن دسته هموطنانی است که به هر بهانه ای به عنوان نشان دادن شادی به خیابان ها می ریزند و هلهله سر می دهند است. بله شادی حق طبیعی همه انسان هاست اما نه به هر بهانه بی ارزشی و هر موردی حتی زمانی که خودتان هم نمی دانید چه بلایی بر سرتان آمده که حکایت مولاناست که: خر برفت و خر برفت و خر برفت...

2- خبر اقدام ناجوانمردانه عده ای از هموطنان را در رسانه های مختلف خواندم که شب قبل از مسابقه با تیم پرتغال در خیابان های اطراف هتل محل استقرار این تیم جمع شده و با ایجاد سر و صدا و زدن بوق و طبل مانع آسایش و خواب بازیکنان آنان شده اند تا نتوانند استراحت کنند و آمادگی لازم برای مقابله با تیم ایران را نداشته باشند. این کار از مردمی که مدعی تاریخ و تمدن 10 هزار ساله هستند بعید است. البته توقع از طرفدارن ورزشی که اصولا در آن جوانمردی معنا ندارد, بیمعنا است. اما این عمل آنان ضربه به حیثیت همه مردم ایران بود و نه عده معدودی تماشاچی.

3- در حالی که در کل تاریخ فوتبال ایران, ما حتی یک بار هم به مرحله پایانی نرسیده ایم اما در سایر ورزش ها از وزنه برداری گرفته تا کشتی و حتی والیبال توانسته ایم بار ها و بار ها در سطح جهانی بدرخشیم, برای من اینهمه هزینه از بیت المال برای فوتبال معماست و تنها دلیلش را منافع زیرمیزی و مافیایی فوتبال می دانم. برخی با آوردن عذر بدتر از گناه می گویند این ورزشی است که جوانان به آن علاقه دارند! گویی جوانان ما به چیز دیگری علاقمند نیستند. جوانان ما به خیلی سرگرمی های مفید و متعالی علاقمند هستند چرا زمینه بهره برداری از آن سرگرمی ها را فراهم نمی آورید و تنها می خواهید با این ورزش وحشی سرشان را گرم کنید؟ آنها به موسیقی, علم, تاتر و سینما هم علاقمند هستند. جدای این علاقه, وظیفه مسئولان علاقمند کردن جوانان به مقولات مفید برای آینده خودشان و کشور است. برای سرگرمی های مفیدی مثل هنرآموزی, کتابخوانی, آموزش راه های درست زیستن آنها چه کرده اید؟ مگر این جوانان مسابقات کشتی تماشا نمی کنند؟ مگر این جوانان وقتی می بینند پرچم ایران در میادین ورزشی برای ورزش هایی مانند وزنه برداری و والیبال و غیره بالا می رود خوشحال نمی شوند؟ نه آقایان ما را ابله تصور نکنید. با این ورزش شما بهتر می توانید بر نسلی بی هویت حکم برانید که بیشتر هیجانی می شوند و کمتر می اندیشند.

4- بعد از خوابیدن تب فوتبال, باید خودمان را آماده تب مصنوعی دیگری در سطح جامعه کنیم که طراحان جنگ روانی برای انحراف افکار عمومی از مشکلات ریشه ای و بنیادین آماده کرده اند. تب هایی که هرزچندگاه درست می کنند و بعد از مدتی با یک مسکن و یا ایجاد موج بحرانی بزرگتر به فراموشی می رود. دیگر مرحله مریضی این بیمار از ایجاد تب ممنوعیت کنسرت و گرانی تخم مرغ و نمایش خیابانی بی حجابی چند دختر, گذشته است و باید بحرانی فراتر را بوجود آورند. متاسفانه طراحان این بحران ها آگاه نیستند بدن این بیمار بتدریج در برابر بحران های کوچک مصونیت پیدا می کند و تلاطم هایی که آنها می سازند باید یزرگتر شود و این بزرگ شدن شیرازه کار را از دست خودشان خارج خواهد کرد. امروز ایران آتش زیر خاکستر است و باید تسویه ای اساسی در سطح مسئولان چه به لحاظ فکری و چه کنارگذاری آنان صورت گیرد.

به عنوان یک دلسوز این ملک و ملت, به عنوان کسی که وفادار به آرمان های انقلاب بوده و هست, نه از دشمنان لباس دوست پوشیده و بر مسند های قدرت نشسته, بلکه از آنانی که واقعا به این ملک و ملت  و از آن بالاتر به قیامت اعتقاد دارند خواهش می کنم به داد این مردم برسند. شمایانی که مدعی بودید اگر یک هفته زمام امور را به دست بگیرید چه و چه خواهید کرد, شما که مدعی بودید چند ساعت رادیو را به ما بدهید تا فرهنگ سازی کنیم, شمایی که مدعی بودید با خمس و ذکات می شود مملکت را چرخاند, خداوند بزرگترین امتحان در طول تاریخ بشریت را از شمایان می گیرد که از هیچ پیامبری نگرفت. چهل سال است نه تنها رادیو, تلویزیون, میلیارد ها میلیارد میلیارد بودجه در اختیارتان گذاشت و از همه و همه مهمتر امتی که هیچ پیامبری – حتی رسول الله- نداشت را مطیع و گوش به فرمانتان قرار داد. در قیامت چه جواب دارید؟ حتی اگر در دنیا پاسخگو نباشید که مطمئن باشید در دنیا هم باید جواب پس بدهید.