موج

تارنمای شخصی سیروس برزو

روسیه همیشه یکی از کشورهای بسیار جاه‌طلب درزمینهٔ سفر به فضا به‌حساب می‌آمده است. بااین‌وجود این کشور در چند سال اخیر ازنظر صنایع فضانوردی چندان خوش‌اقبال نبوده است. این شرکت از سال ۲۰۱۵ چند عملیات ناموفق را تجربه کرده است که آخرین مورد آن‌ها شامل عدم موفقیت پروژه جدید آن‌ها به نام مترو ام (Meteor M) بوده است.

این پروژه که هزینه اصلی انجام آن برابر با ۲ میلیارد و ۶۰۰ میلیون روبل یا 45 میلیون دلار بوده است، به‌تازگی به‌صورت کامل با شکست روبرو شده است. این پروژه به‌صورت بسیار عجیبی با شکست روبرو شد زیرا روسیه به‌طور پیش‌بینی‌نشده‌ای به‌صورت ناگهانی ارتباط خود با این ماهواره را از دست داد.

ادامه مطلب


در چند یادداشت قبلی مطالبی درباره نخستین گروه فضانوردان ناسا نوشتم که جزو پرمخاطب ترین مطالب بود برای مطالعه کامل این مطلب می توانید به اینجا مراجعه کنید.

نخستین ناو سرنشین دار آمریکا که اسم مرکوری بر روی آن گذاشتند، در ۵ آوریل ۱۹۶۱ به فضا پرتاب شد اما آلن شپارد سرنشین آن جزو یک گروه هفت نفرِ بود که تمرین و آموزش‌های خود را از آوریل ۱۹۵۹ شروع کردند. این هفت نفر از بین هزاران خلبان نیروهای مسلح آمریکا برای سفر به فضا انتخاب شدند. اما هر یک از این افراد سرنوشت شگفت‌انگیزی دارند که خواندنی است.


از بایزید بسطامی، عارف بزرگ، پرسیدند: این مقام ارزشمند را چگونه یافتی؟ گفت: شبی مادر از من آب خواست. نگریستم، آب در خانه نبود. کوزه برداشتم و به جوی رفتم که آب بیاورم. چون باز آمدم، مادر خوابش برده بود. پس با خویش گفتم: «اگر بیدارش کنم، خطاکار خواهم بود.» آن گاه ایستادم تا مگر بیدار شود. هنگام بامداد، او از خواب برخاست، سر بر کرد و پرسید: چرا ایستاده ای؟! قصه را برایش گفتم. او به نماز ایستاد و پس از به جای آوردن فریضه، دست به دعا برداشت و گفت: «خدایا! چنان که این پسر را بزرگ و عزیز داشتی، اندر میان خلق نیز او را عزیز و بزرگ گردان».


خاطره گئورگی گرچکو را در چند یادداشت قبلی نوشتم. او انسان شریفی بود و نگاه های خاصی به جهان داشت. در مورد اراده انسان و مشیت خداوند هم خاطره ای برای من تعریف کرد که در زیر می خوانید:

پدرم با اینکه معاف از جنگ بود و اجباری نداشت اما برای خدمت نظامی به گروه بسیج مردمی لنینگراد پیوست که وظیفه اش دفاع از شهر بود. جنگ آنها به شکل کلاسیک نبود و در گروه های چند نفره و به شکل پارتیزانی به دشمن حمله می کردند. البته این کار چندان دوام نیافت چون بسیج مردمی در سال 1941 امکانات کافی نداشت و به هر 1 تا 3 نفر یک  تفنگ می دادند. کمبود فشنگ هم داشتند. به خاطر همین مشکلات، آلمان ها تقریبا همه را نابود کردند. پدر در همان روز های اول جنگ مجروح شد و او را به بیمارستانی نظامی در آسیای میانه منتقل کردند. او بعد از بهبود در آنجا دوره مبارزه با تانک را دید. بعدا به عنوان متخصص مبارزه با تانک به خط مقدم اعزام شد تمام این اتفاقات شروع جنگ، بسیج مردمی، مجروج شدن، فرستادن به بیمارستان نظامی در آسیای میانه ظرف چند روز بوقوع پیوست. بیمارستانی که پدرم در لنینگراد در آن بستری شده بود تا خانه ما فاصله زیادی داشت. روز بعد از بستری شدن پدرم، مادرم رفته بود از او دیدن کند. می گفت در بین راه خسته شدم. روی تنه بریده درختی چند دقیقه نشستم تا استراحت کنم. یک دیوار سیمانی نیمه خرابه در کنار درخت بود. ناگهان صدای صوت خمپاره را شنیدم. طبق آنچه رادیو آموزش داده بود فورا روی زمین و پشت دیوار نشستم. گلوله خمپاره در چند قدمی من وسط خیابان فرود آمد. اگر خسته نشده بودم و ننشسته بودم و آن دیوار خرابه هم جلویم نبود حتما مرده بودم. در زندگی و سرنوشت انسان چه عواملی نقش دارند؟! گاهی اوقات برمی گردد به این که همسایه ات کیست، بعضی اوقات بستگی داره در اولین عملیات مجروح بشی یا نه و حتی بعضی اوقات یک دیوار خرابه می تواند در ادامه زندگی به تو کمک کند. انسان نباید مغرور شود و به توانمندی های خودش بنازد. درست است که اراده انسان ها اهمیت دارد اما مشییتی دیگر هم وجود دارد که سرنوشتش را تعیین می کند.


جان گلن

جان گلن را می‌توان خوشبخت‌ترین فضانورد این گروه نامید. او در روز ۱۸ ژوئیه ۱۹۲۱ در شهر کمبریج از ایالت اوهایو آمریکا به دنیا آمد. درجه مهندسی فنی خود را از کالج موسکینگام اوهایو در ۱۹۴۲ گرفت. از آوریل سال ۱۹۵۹ در زمره اولین گروه فضانوردان پذیرفته و به تمرین پرداخت. پرواز فضایی وی با ناو مرکوری نه ماه بعد از یوری گاگارین، در ۲۰ فوریه ۱۹۶۲ به مدت ۴ ساعت و ۵۵ دقیقه انجام شد. گلن در ۱۹۶۵ از ناسا نیز استعفا داد و کارهای سیاسی پرداخت وی سال‌ها نماینده ایالت اوهایو در مجلس آمریکا بود. گلن موفق شد یک‌بار دیگر در ۲۹ اکتبر ۱۹۹۸ با شاتل فضایی به مدار زمین سفر کند و ۹‌تنها طول اقامت فضایی خود را به ۹ روز و ۲ ساعت افزایش دهد که نام خود را به‌عنوان پیرترین فضانورد (در این زمان او ۷۷ سال داشت) به ثبت رساند. او در سال ۲۰۱۶ فوت کرد.


ویرجیل گریسام

ویرجیل گریسام در ۱۳ آوریل ۱۹۲۶ در شهر میچل از ایالت ایندیانا به دنیا آمد. دانشگاه پوردو را در سال ۱۹۵۰ به پایان رساند و به استخدام نیروی هوایی آمریکا درآمد. در ۲۱ ژوئیه ۱۹۶۱ به مدت ۱۶ دقیقه با سفینه فضایی مرکوری پروازی غیر مداری داشت. در پایان سفر، قایق بادی سفینه فضایی او، نتوانست به‌خوبی عمل کند و نزدیک بود گریسام غرق شود. او به‌زحمت دریچه سفینه را باز کرد و خود را از سفینه بیرون کشید. چند لحظه بعد، بالگرد نجات به دادش رسید و او را از آب گرفت.

دومین سفر گریسام در ۲۳ مارس ۱۹۶۵ به همراه جان یانگ بر عرشه جمینی-۳ صورت گرفت. آن‌ها حدود ۵ ساعت به طول انجامید. اما این بار هم بدشانسی سراغ گریسام را گرفت، سفینه آن‌ها در ۸۱ کیلومتری محل پیش‌بینی‌شده برای فرود، در اقیانوس بر روی آب نشست و بالگردهای نجات با تأخیر آن‌ها را از آب گرفتند.

برای پرواز با نخستین ناو آپولو، ویرجیل گریسام، ادوارد وایت ۲ فضانورد باسابقه و یک کیهان‌نورد تازه‌کار به نام راجر چافی انتخاب شدند. روز ۲۷ ژانویه ۱۹۶۷ درحالی‌که سه فضانورد مشغول آموزش و تمرین قبل از پرواز بودند، سفینه آتش گرفت و هر سه نفر سوختند.


نخستین ناو سرنشین دار آمریکا که اسم مرکوری بر روی آن گذاشتند، در ۵ آوریل ۱۹۶۱ به فضا پرتاب شد اما آلن شپارد سرنشین آن جزو یک گروه هفت نفرِ بود که تمرین و آموزش‌های خود را از آوریل ۱۹۵۹ شروع کردند. این هفت نفر از بین هزاران خلبان نیروهای مسلح آمریکا برای سفر به فضا انتخاب شدند.

آلن شپارد

نخستین فضانورد از این گروه، آلن شپارد بود. وی در ۱۸ نوامبر ۱۹۲۳ در شهر ایست دری از ایالت نیوهمپشایر به دنیا آمد. پس از اتمام دوره دبیرستان به دانشکده نیروی دریایی رفت و سپس به نیروی دریایی آمریکا راه یافت.

پرواز فضایی وی در ۵ مه ۱۹۶۱ اتفاق افتاد که پرتابی غیرمداری به مدت ۱۵ دقیقه بود. بعدازاین سفر، به علت ناراحتی‌های پزشکی از پروازهای بعدی منع شد. اما سال‌ها بعد با برطرف شدن این مسئله، مجدداً به فضانوردی روی آورد و در ۱۹۷۱ با آپولو ۱۴ سفری به کره ماه داشت و نام خود را به‌عنوان پنجمین انسان ماه‌نورد به ثبت رساند. شپارد در ۱۹۷۴ از ناسا کناره‌گیری کرد و بکار در مؤسسات خصوصی پرداخت. او جمعاً ۹ روز از عمر خود را در فضا بسر برد که از آن جمله ۹ ساعت و ۴۲ دقیقه آن در راهپیمایی بر سطح ماه گذشت. آلن شپارد سرانجام در ۲۲ ژوئیه ۱۹۹۸ پس از یک بیماری طولانی درگذشت.


سازمان فضایی روسیه روسکاسموس برنامه پرتاب‌های فضایی این سازمان طی سه ماهه اول سال ۲۰۱۸ را رسماً اعلام کرد. بر اساس اطلاعیه منتشرشده، روسیه در ژانویه هیچ پرتابی نخواهد داشت و طی ماه‌های فوریه و مارس قرار است دو عملیات پرتابی در بایکونور، یک پرتاب از واستوچنی و یک پرتاب از گویان فرانسه داشته باشد. نخستین پرتاب از پایگاه واستوچنی در ۱ فوریه خواهد بود که ماهواره کانوپوس با موشک سایوز-۲-۱ آ راهی مدار زمین خواهد شد.

کانوپوس در زمینه‌های زیر فعالیت خواهد داشت: «نظارت بر شرایط اضطراری صنعتی و طبیعی بر اساس نتایج مشاهدات عملیاتی سطح زمین مانند تشخیص آتش‌سوزی جنگل، بررسی بزرگ آلاینده‌ها در محیط‌زیست، نظارت بر پدیده‌های هیدرومتری، به‌روزرسانی نقشه‌های توپوگرافی مقیاس ۱:۵۰۰۰۰ و کوچک‌تر و به‌روزرسانی جزئی از نقشه‌های توپوگرافی مقیاس ۲۵۰۰۰: ۱، نظارت بر فعالیت‌های کشاورزی، منابع آب و...

ادامه مطلب


بدون تردید علم، ابزاری کارآمد برای هر انسان و البته هر جامعه است و سرعت رشد علم و فناوری در دنیای کنونی به اندازه‌ای چشمگیر است که قدرت و استقلال اقتصادی کشورها نیز بر مبنای پیشرفت علمی کشورها متغیر می‌شود.

اما آنچه سبب تاثیر بسیار علم بر قدرت جوامع می‌شود علم نافع هر کشور است و بر این اساس علم باید مورد نیاز هر جامعه برای همان جامعه تولید شود.

شاید اگر علم ترویج نشود به کار نمی‌آید و از این رو ترویج علم یک ضرورت است، اگر علم فقط به کتابخانه‌ها محدود شود کارایی آنچنانی ندارد و کاربردی نیست و علم کتابخانه‌ای را می‌توان کالایی لوکس و تجملی به حساب آورد.

ادامه مطلب


این هفت مرد با لباس نقره ای اعضای نخستین گروه فضانوردان آمریکا هستند که تمرین و آموزش های خود را از آوریل 1959 شروع کردند. این هفت نفر از بین هزاران خلبان نیرو های مسلح آمریکا برای سفر به فضا انتخاب شدند.

ردیف جلو از راست به چپ: اسکات کارپنتر، جان گلن، دونالد اسلیتون و والتر شیرا

ردیف دوم از راست به چپ: گوردون کوپر، ویرجیل گریسام و آلن شپارد

اما هر یک از این افراد سرنوشت شگفت انگیزی دارند که به زودی در اینجا می توانید آن را بخوانید.



همه پیوندها