موج

تارنمای شخصی سیروس برزو

اتحادیه موشکی و فناوری فضایی مجموعه‌ای از شرکت‌های مختلف روسی برای توسعه، تولید و تعمیر فناوری موشکی و فضایی است که در سال 2014 بر اساس فرمان رئیس‌جمهور روسیه بر پایه موسسه" تحقیقات علمی ابزارهای فضایی" به مدیریت ایگور کاماروف تأسیس شد. در حال حاضر یوری ولاسف ریاست این موسسه را بر عهده دارد...

ادامه مطلب


 ایستگاه هر 90 دقیقه یک‌بار مدار خود را به دور زمین تکمیل می‌کند، بنابراین زمانی که از شب صحبت می‌کنم گمان نکنید این شب همانند زمین با تاریک شدن بیرون همراه است . خورشید در طول هر دور مداری ما طلوع و غروب می‌کند و شما می‌توانید در هر شبانه‌روز زمینی 32 بار طلوع و غروب زیبای خورشید را تماشا کنید.

برنامه روزانه فضانوردان ایستگاه فضایی بین‌المللی درواقع از یک سال پیش از پرتاب توسط یک گروه کارشناسان از سازمان‌های فضایی مختلف جهان طراحی می‌شود. به‌طوری‌که تداخل وجود نداشته باشد.

در ساعت 06:00 بوقت گرینویچ از خواب بیدار می‌شوند. یک دوره زمانی حدود یک ساعت و نیم دارند که دوش بگیرند، ورزش کنند،صبحانه بخورند و آماده کار شوند. تنظیم این زمان به عهده فضانورد و آزاد است.

ادامه مطلب


پس از یک تاخیر چند ماهه مشکلی که در زمان فرود ناو کیهانی سایوز ام.اس-۲ بوجود آمده بود افشا شد. این حادثه در جلسه ۱۶ اکتبر کمیته مشورتی کمیته بین المللی ناسا منتشر گردید. در جلسه این کمیته، توماس استافورد، فضانورد سابق گزارش داد این حادثه زمانی اتفاق افتاد که چتر نجات اصلی فضاپیمای سایوز در حدود ۸ کیلومتری بالاتر از محل فرود در قزاقستان باز شد و ضربه یک تسمه فلزی که بخشی از سیستم چتر نجات است منجر به ایجاد یک درز در ناو و نشتی هوا از سفینه گردید.

ادامه مطلب


در مورد طرح شکست خورده سفر به ماه فضانورد روس پاول پاپویچ خاطره جالبی داشت. می گفت گروهی از فضانوردان از جمله من برای این کار انتخاب شدیم. ما می توانستم حداقل یک سال زودتر از آمریکایی ها در مدار ماه بچرخیم. مسئولان برای اطمینان بیشتر تصمیم گرفتند اما قبل از  سفر انسان،  دو پرتاب بدون سرنشین با سفینه سایوز که به آن نام زوند داده بودند انجام شود. ما نامه ای به مقامات دولتی نوشتیم و اعلام کردیم حاضریم خطر کنیم و به این سفر برویم اما آنها قبول نکردند زیرا معتقد بودند کوچکترین خطایی در محاسبه، فاجعه بار است و به نابودی سفینه و مرگ فضانورد منجر خواهد شد. برای چرخش یک سفینه در مدار ماه کرد و برگشت آن، باید به اصطلاح به دومین سرعت فضایی ( 2/11 کیلومتر در ثانیه) رسید و در بازگشت این سرعت را کنترل کرد تا ناو در مسیری با زاویه خاصی برسد. با اندکی اشتباه و زاویه کمتر سفینه مانند سنگی بر سطح آب در مسیر  اشتباه حرکت کرده و به فضا باز گشته، بکلی از زمین دور می شود. در صورت ورود در زاویه ای تندتر، سفینه در اثر برخورد به لایه های فشرده جو از بین می رود. قبل از پرتاب و وقتی که معلوم شد پرواز دور ماه به شکل سرنشیندار انجام نخواهد شد من در سامانه های دستگاه گیرنده و فرستند پیامی با را صدای خودم گذاشتیم. تا وقتی سفینه در مدار  ماه قرار می گرفت این پیام پخش شود : «پرواز به طور عادی ادامه دارد، داریم به سطح نزدیک ماه می شویم، اجازه بدهید دستگاه فرود را روشن کنیم ... » وقتی سفینه زوند به مدار رسید، دستگاه فرستنده حرف های مرا به زمین فرستاد و ما شنیدیم. آمریکایی ها هم صدایم را شنیدند. در آن زمان ما تمامی مکالمات همدیگر را شنود می کردیم. کارشناسان آنها حتی صدای مرا را شناختند. ما هم از طریق شنود متوجه شدیم رئیس جمهور وقت آمریکا به مشاور خود از طریق ماهواره تلفن زد و پرسد: « قضیه چیست؟ مگر سفینه بدون سرنشین نیست. چطور پاپویچ از ماه گزارش می دهد؟» مشاورش گفت الان تحقیق می کنیم.

خلاصه جنجال عجیبی راه افتاد. آمریکایی ها وقتی فهمیدند قضیه از چه قرار بوده به من لقب اوباش فضایی دادند!!


در پرواز های اولیه ، كیهان نوردان از میان خلبانان ماهر انتخاب شدند اما در سال های بعد، افراد از سطح دانش و آموزه های فنی بالاتری برخوردار بودند. در كیهان پیما های نوع شاتل افراد به لحاظ علمی در سه سطح وجود داشتند: فرمانده ناو، خلبان، و یك یا چند  كارشناس كه می تواند عنوان  «متخصص ماموریت» و یا «متخصص محموله» داشته باشد.

فرمانده ناو از بین بهترین خلبان ها انتخاب شده و دوره آموزشی سختی را می گذراند. بطور معمول فرماندهان از بین فضانوردان با تجربه پرواز فضایی انتخاب می شدند و قبل از آن در یک یا چند سفر ، تجربه عملی کار در مدار زمین را به دست می آوردند.

«خلبان» تقریبا تمامی شرایط فرمانده را داشت اما ممکن بود قبلا به فضا سفر نکرده باشد.

متخصص ماموریت دارای تحصیلات عالی دانشگاهی و تخصص های ویژه بود. او هم باید به کار ناو و جزئیات دقیق عملیات و اهداف آن آگاهی می داشت.

متخصصان محموله تحصیلات بالا و تخصص داشتتند. آنها که به عنوان ناظر از طرف صاحبان سامانه های فنی و علمی در پرواز شرکت می کردند، توسط خود شرکت ها و یا صاحبان محموله انتخاب می شدند.

در ناو های روسی سایوز، سه كیهان نورد حضور دارند: فرمانده، مهندس پرواز و كیهان نورد مهمان. فرمانده ناو باید خلبان درجه یك نظامی باشد كه از عهده تمام آزمایش های دشوار و تمرین و آموزش های سخت فضانوردی برآمده است. مهندس پرواز از میان زبده ترین طراحان سامانه های فضایی، انتخاب و طی دو سال آموزش پیچیده و  دشوار، لیاقت و توانایی های بدنی و علمی خود را به اثبات رسانده است. فضانورد سوم كه با عناوین مختلف مثل پژوهشگر، مهمان و غیره از وی نام برده می شود، می تواند یك كیهانگرد و یا فضانوردی از كشور دیگر و یا كارشناس فنی باشد كه او نیز باید از عهده آزمون های ورودی و آموزش های پس از انتخاب برآید. البته درجه سختگیری  ها در مورد این كیهان نورد مانند دو نفر اول نیست.


هیچ شکی نیست که فیزیولوژی بدن زن و مرد متفاوت است و همین امر باعث می شود که کار در فضا برای زنان سخت تر از مردان باشد. ایگور ولک فضانورد باسابقه روس که مسئولیت آموزش گروهی از کیهان نوردان را بر عهده داشته می گوید:«علیرغم پیشرفت های فنی که در سیر تکاملی ایستگاه های سالیوت و سپس مجتمع مداری میر رخ داد و اینک مطلوب ترین آنها ایستگاه فضایی بین المللی است، وضعیتی که در ایستگاه های فضایی وجود داشته و دارد را برای زنان مناسب نمی دانم.» وی می گوید « به دلیل همین مشکلات، بیشتر فضانوردان مرد هستند. حتی مردان هم بندرت توانسته اند از عهده تمرین ها، آموزش ها و بالاخره شرایط بسیار سخت سفرهای فضایی با سرافرازی کامل بیرون بیایند به طور کلی می توان گفت که حتی در مورد قویترین زن ها هم، این شرایط در «لبه توانایی» آنان است. 

ادامه مطلب


افرادی که به عنوان فضا نورد انتخاب می شوند، پس از عبور از مراحل بسیار دشوار انتخاب، دو سال آموزش نظری و عملی باید ببینند. این آموزش و تمرین ها چند هدف اساسی دارد:

به دست آوردن دانش  و مهارت های لازم برای اداره و هدایت سفینه ها و ایستگاه های فضایی ، ، انجام آزمایش و پژوهش های علمی در فضا، آماده سازی بدنی برای تحمل فشارهای زمان پرتاب، مشكلات مربوط به زندگی در فضا و بالاخره بازگشت به زمین در شرایط عادی و یا اضطراری.

ادامه مطلب


از بهار ۲۰۱۷ تعداد خدمه روسی ایستگاه فضایی بین‌المللی از ۳‌به‌۲ نفر کاهش‌یافته است و اینک این سوال وجود دارد که  آیا این تعداد به مرز قبلی بازخواهد گشت یا نه؟ ظاهرا روس‌ها افزایش تعداد فضانوردان خود در ایستگاه فضایی بین‌المللی را به  پرتاب واحد آزمایشگاهی چندمنظوره (Multipurpose Laboratory Module- MLM) موکول کرده‌اند که چند سالی است پرتاب آن به دلایل مختلف ازجمله مشکلات مالی و فنی به تاخیر افتاده است.

ادامه مطلب


 

همکاری سازمان فضایی امارات با لوکزامبورگ

آمریکا ماهواره جاسوسی به فضا پرتاب کرد 

10 پرسش از زمین، 10 پاسخ از فضا

برپایی رقابت کشوری داستان‌نویسی علمی‌تخیلی و نقاشی با موضوع نجوم و فضا

داده‌های کاسینی فرضیات 30 ساله را نقض کرد

آذری جهرمی: دانش فضایی را از شکل پژوهشی صرف خارج کنیم

کشف غیرمنتظره آخرین عکس‌ فضاپیمای «روزتا»

لزوم تسریع در خرید ماهواره ملی برای مقابله با جنگ روانی و کمک به جهان اسلام

ماهواره های مخابراتی ناهید تا 2 سال آینده در مدار قرار می گیرند

با 9 خدمت بی نظیر فضاپیمای کاسینی به اخترشناسان آشنا شوید


سرگئی کریکالیف فضانورد سابق و مدیر اجرایی فعلی "روسکاسموس" در برنامه های فضایی سرنشین دار طی مصاحبه‌ای از برنامه‌های جدید روسیه ازجمله توافق با آمریکا برای ایجاد ایستگاه بین‌المللی در مداری نزدیک به ماه پرده برداشت.

وی اعلام کرد در کنگره بین‌المللی فضانوردی در استرالیا، روسیه و آمریکا توافق‌نامه‌ای را برای ایجاد یک ایستگاه بین‌المللی مدار نزدیک به ماه امضا کرده‌اند. او طی مصاحبه‌ای با یک نشریه روسی اعلام کرد تاکنون، هیچ‌کدام از کشورها برای این پروژه بین‌المللی تعهد مالی نکرده‌اند زیرا در مرحله نخست باید بر روی به ارزیابی و امکان‌سنجی اقدامات موردنیاز و سهم هر یک از کشورهای شرکت‌کننده بحث کرد پس‌ازآن به برآورد هزینه‌های لازم برای این طرح و رفع نیازهای مالی برای تحقق پروژه پرداخت.

وی گفت در حال حاضر طرفین روی اصل قضیه یعنی ایجاد یک ایستگاه نزدیک ماه در مداری بیضوی به توافق رسیده‌اند. گزینه‌های مختلفی پیش‌ازاین موردبحث قرار گرفتند، ازجمله ساخت یک ایستگاه در مدار بسیار نزدیک به ماه. به‌طور طبیعی، اگر ما باهدف رسیدن به سطح ماه و فعالیت در آنجا خواسته باشیم برنامه‌ای را طرح کنیم، بهترین راه، پرواز مستقیم از زمین است. اما اگر هدف به دست آوردن فرصت بیشتری برای جستجوی فضای کیهانی باشد، ایستگاه می‌تواند در کنار آن،  امکان فرود در سطح ماه را هم فراهم کند.

ادامه مطلب



همه پیوندها