موج

تارنمای شخصی سیروس برزو

یوری اوساچف سال هاست  آشنایم. وی که انسان بسیار نازنینی است، از مهندسان و طراحان برجسته مجتمع صنعتی- فضایی انرگیا بشمار می رود.

اوساچف در  9 اكتبر 1957 در  دانتسك از ناحیه دن به دنیا آمد. او یکی از دو قلو هایی است که فرزندان دوم و سوم خانواده بشمار می روند. خواهرش 5 دقیقه از او بزرگتر است!

درجه مهندسی هوانوردی خود را  از انستیتوی هوایی مسكو در 1985 گرفت و 4 سال بعد  برای سفر به فضا انتخاب شد در این زمان او به عنوان  مهندس مجتمع صنعتی- فضایی انرگیا فعالیت می کرد. نخستین پرواز فضایی اش با‏ سایوز تی. ام 18 در 8 ژانویه شروع شد و تا 9 ژوئیه 1994 طول کشید و 182 روز و 27 دقیقه در ایستگاه فضایی میر اقامت داشت. بعد از آن یک بار دیگر هم به میر سفر داشت که بیش از 6 ماه طول کشید.

وی دو بار نیز با شاتل فضایی و از آمریکا به ایستگاه فضایی بین المللی پرواز کرده است. اوساچف جمعا 552 روز و 22 ساعت و 25 دقیقه از زندگی خود را در مدار گذرانده  و 6 بار در فضا راهپیمایی کرده که جمعاً 30 ساعت و 31 دقیقه طول کشیده است.

وی  سیصدو پنجمین فضانورد جهان، هفتاد و هفتمین فضانورد روسیه بشمار می رود. اوساچف در 5 آوریل 2004  از فضانوردی كناره گیری کرد ولی همچنان در انرگیا به کار مشغول است و جزو مهندسان برجسته این موسسه صنعتی بشمار می رود.

در شهریور 1384  در موزه یادمان های فضایی مسکو با هم ملاقاتی داشتیم. در آنجا قلمی از چوب که روی آن عکس موشک سایوز کشیده شده بود را به عنوان هدیه بیست و پنجمین سالگرد قلم زنی در مطبوعات به من هدیه کرد. این قلم اینک در میان مجموعه ای است که چند سال پیش به ایران منتقل کرده ام.


سازمان فضایی روسیه-روسکاسموس" و موسسه اتحادیه صنایع موشکی و فناوری‌های فضایی برنامه‌ای را با عنوان "چالش بزرگ" درزمینهٔ ماهواره‌ها و ناوهای سرنشین دار را در مرکز آموزشی "سیریوس" در مسکو سازمان‌دهی کرده‌اند.

"چالش‌های بزرگ" یک برنامه آموزشی ارزشمند فعالیت‌های پژوهشی باهدف توسعه علاقه دانش آموزان به پژوهش‌های علمی و خلاقیت فنی، برای نشان دادن توانایی‌هایشان است.

ادامه مطلب


بالاخره بعد از حدود نیم‌قرن پنهان‌کاری، سازمان فضایی روسیه تصمیم گرفت موشک سری خود را به نمایش بگذارد. این موشک که با کد "ان-1" در پرونده‌ها ثبت‌شده، قرار بود فضانوردان شوروی را به ماه برساند اما چون هیچ‌گاه پرتاب موفقی نداشت سرانجام باعث تعطیلی برنامه سفر به ماه شد.

در آن سال‌ها، روس‌ها چنان وانمود کردند که اصولاً قرار ندارند انسانی را به ماه برسانند و نمونه خاک ماه را با کاوشگرهای بدون سرنشین لونا به زمین آوردند اما بعدها فاش گردید که برنامه وسیعی برای سفر به ماه داشته‌اند و قرار بوده یک ماه قبل از آمریکا، فضانوردشان را به این کره برسانند.

ادامه مطلب


بعد از آن که فضانوردان سایوز-10 در ورود به ایستگاه فضایی سالیوت-1 ناموفق به زمین بازگشتند، گروه دیگری که برای ماموریت مشابهی آموزش می دیدند را برای این سفر انتخاب کردند. الکسی لئونف، والری کوباسف و پیوتر کلودین قرار بود در اواسط خرداد 1350 با سایوز-11 به ایستگاه فضایی سفر کنند اما به دلیل شک به سلامتی کوباسف، آنها را کنار گذاشتند و یک گروه دیگر عازم ایستگاه شدند. سه فضانورد اول، تا زمان بازگشت سایوز-11 از این بد اقبالی خود ناراحت بودند اما در زمان بازگشت سایوز-11 آنها متوجه شدند چه خطری از بیخ گوششان گذشت. به دلیل باز شدن بیموقع یک دریچه در سایوز-11 هر سه سرنشین آن کشته شدند. البته این جابجایی در سرنوشت کلودین تغییر اساسی دیگری هم داد. او دیگر هرگز نتوانست به فضا سفر کند.

الکسی لئونف، فرمانده این ناو درباره داستان کنار زدن گروه می گوید:

من به عنوان فرمانده نخستین گروه با کوباسف و کلودین برای این سفر 2 سال آموزش و تمرین داشتیم. 3 روز قبل از پرتاب پزشکان ناگهان گزارش دادند در عکس رادیوگرافی کوباسف یک تیرگی در سمت راست ریه کشف شده است. آنها گمان می کردند مرحله اول بیماری سل است به همین دلیل به او اجازه پرواز ندادند. به جای او ولادیسلاو ولکف از گروه جانشین برای سفر انتخاب شد. 11 ساعت مانده به پرتاب، گروه کاملا عوض شد و اعضای علی البدل جای گروه اصلی را گرفتند. چون روانشناسان معتقد بودند هماهنگی روانی و اخلاقی بین گروه فضانوردان  از اصول اساسی انتخاب گروه است. روز بعد، پاتسایف، ولکف و دابروولسکی به فضا پرتاب شدند. برای کوباسف هضم این موضوع خیلی سخت بود . او فکر می کرد زحمت دو ساله ما را به هدر داده  است. متاسفانه این گروه زنده برنگشتند. من در زمان فرود سفینه آنجا بودم . وقتی آنها را از ناو بیرون آوردند بدنشان هنوز گرم بود.

در سفینه دریچه کوچکی وجود داشت که فضانوردان بعد از فرود در صورت دلخواه باز می کردند تا از هوای تازه استفاده کنند. این دریچه به صورت لولایی باز می شد. ساچمه های این دریچه دچار خوردگی و  در زمان بازگشت ، کمی باز شده بود. همین منفذ کوچک هوای داخل سفینه را به بیرون کشید. دابرولسکی تلاش زیادی کرده بود که منفذ را ببندد. اما موفق نشد. آنها تقریبا 18 دقیقه با مرگ مبارزه کردند اما نتوانستند کاری انجام دهند. ما در محل فرود آنها را تنفس مصنوعی دادیم حتی پزشکان جراح تلاش کردند لخته های خون را با برش شاهرگ برطرف کنند شاید نجات یابند اما متاسفانه نتیجه ای نداد. خون آنها کاملا لخته شده بود. 



یونسکو به والنتینا ترشکوا نخستین زن فضانورد زن جهان و نماینده مجلس روسیه از سوی سازمان مدال داد. در مراسم رسمی هدای این مدال که در پاریس برگزار شد یونسکو از ترشکوا به خاطر دستاوردش در زمینه اکتشاف فضا تقدیر کرد.

ترشکوا در این مراسم خاطرنشان کرد برای او برای دریافت جایزه یک سازمان معتبر افتخار بزرگی است  و گفت او همیشه تلاش کرده جامعه جهانی را متحد کند. والنتینا ترشکوا در مورد وضعیت ژئوپلتیک فعلی جهان گفت: " روابط انسانی و برادرانه در فعالیت های فضایی می تواند به عنوان یک نمونه خوب برای الگو برای جهانیان باشد، زیرا در شرایط دشوار فعلی لازم است به فکر یافتن راه حل های مناسب برای ایجاد صلح و دوستی بین مردم جهان باشیم."

 ادامه مطلب


حدود دو سال پیش در ملاقاتی که با مرحوم پاول پاپوویچ داشتم به او گفتم که خیلی دوست دارم با آناتولی سالاویف مصاحبه ای داشته باشم. خندید و گفت اگر دو ساعت قبل اینجا بودی می توانستی با او صحبت کنی اما دیر نشده است الان به او زنگ می زنم. تلفن را برداشت و به او زنگ زد. بعد از معرفی من گفت خیلی علاقمند است مصاحبه ای با تو داشته باشد. جواب منفی هم نده که بی فایده است چون برزو از آن خبرنگار های سمج است،  بالاخره گیرت می اندازد!!

صدای خنده سالاویف را شنیدم . بعد گفت برای چهارشنبه و پنج شنبه آینده من برنامه ای ندارم ببین چه روزی می تواند به شهرک ستاره ای بیاید.

بالاخره قرار را برای ساعت 11 روز چهارشنبه گذاشتم.

ده دقیقه مانده به ساعت 11 جلوی در ورودی شهرک بودم. به او زنگ زدم و ورودم را اطلاع دادم. گفت تا چند دقیقه دیگر  دنبالم خواهد آمد. شهرک ستاره ای ، شهرکی کاملا بسته با دیوار های بلند است که جمع زیادی از فضانوردان، کارشناسان فضایی، مربیان ، دانشمندان و خانواده هایشان در آن زندگی می کنند. بخشی از این شهرک هم به محل های آموزشی اختصاص دارد. ورود به این شهر باید با سازماندهی قبلی باشد البته گروهی از ساکنان از جمله فضانوردان می توانند با ماشین شان مهمانان خود را به داخل شهرک ببرند.

ادامه مطلب


باریس والینف فرمانده سایوز-5 که به همراه خرونف و یلیسیف عملیات استثنایی اتصال دو سفینه سرنشیندار و جابجایی فضانورد را برای نخستین بار در تاریخ فضانوردی انجام داده می گوید: از قزاقستان به همراه  شاتالف، ولینف، خرونف و یلیسیف به فرودگاه ونوکو مسکو پرواز کردیم. اعضاء دولت و برخی فضانوردان هم آنجا بودند. پس از سخنرانی شاتالف و برژنف راجع به پرواز فضایی، با اتومبیل به سوی کاخ کرملین راه افتادیم. در اولین  و سومین ماشین فضانوردان نشستند و در دومین اتومبیل برژنف. ستون اتومبیل ها به سمت مسکو به راه افتاد پس از چند کیلومتر ما از اتومبیل برژنف جلو زدیم و اتومبیل ما در ستون دوم قرار گرفت. در همان حال مردم برای خوش آمدگویی در دو طرف خیابان ایستاده بودند بعد از رسیدن به میدان سرخ به طرف دروازه کرملین رفتند و ما نیز به فاصله تقریباً هفت-هشت متر و یا شاید بیشتر پشت سر آنها رفتیم. 

ادامه مطلب


خبرگزاری روسی ایتارتاس اطلاع که شب گذشته در قسمت آمریکایی ایستگاه فضایی بین المللی کمی بیش از 100 گرم از گاز فرئون نشت کرده است اما با توجه به اطلاعات موجود، ایمنی خدمه به خطر نیفتاده است و نیازی به تخلیه بخش غربی ایستگاه و آمدن فضانوردان به بخش روسی نیست.

ادامه مطلب


دوازدهمین کنفرانس علمی و عملی بین‌المللی "فضای پروازهای سرنشین دار" که به مناسبت شصتمین سالگرد پرتاب اسپوتنیک-1 نخستین ماهواره جهان در شهرک ستارگان در حالی گشایش یافت که از یوری لانچاکف رئیس مرکز آموزش فضانوردان روسیه در جلسه افتتاحیه خبری نیست. گرچه در تارنمای مرکز آموزش فضانوردان هنوز اسم و عکس لانچاکف به‌عنوان رئیس مرکز به چشم می‌خورد اما به نظر می‌رسد وی از ریاست این مرکز برکنار شده است.

ادامه مطلب



همه پیوندها