تبلیغات
موج

موج

تارنمای شخصی سیروس برزو

قبل از ظهر دیروز که جناب غضنفر را در پارک کنار خانه دیدم بعد از سلام, بلافاصله پرسید معنی قماربازی را می دانی؟ برای این که شرش را از سرم رفع کنم و زودتر خلاص شوم پاسخ دادم: "جناب غضنفر تصور می کنم کلمه  قماربازی و قمارخانه را همه می دانیم و نیاز به تعریف  نداشته باشد. همه ما می دانیم قمار به دست آوردن پول از روشی غیر از تلاش وکوشش و بطور شانسی البته بعلاوه شامورتی بازی و کلک و حقه است " بعد به جهت محکم کاری ادامه دادم "علما در تعریف قمار می فرمایند نوعی بازی است با آلات مخصوص که در آن برد و باخت مالی وجود دارد."

سرش را تکانی داد و حالا بگو بزرگترین قمارخانه دنیا کجاست؟ گفتم معروف است که ماکائو و لاس‌وگاس بزرگترین محل برای قماربازی است.

به چشمان من زل زد و گفت اشتباه می کنی چون آنها هم مساحتی بسیار اندک دارند و وسایل قمار آنها هم محدود  و انگشت شمارند. بعد ادامه داد:بزرگترین قمارخانه جهان یک جایی است با مساحتی نزدیک به یک میلیون و هفتصد هزار کیلومتر مربع که مردمش می توانند از خرید زیلو گرفته تا کفش و کلاه و حتی نصب اپلیکیشن روی موبایل شان بدون هیچ تلاش و کوششی به میلیون ها میلیون پول, خودرو, خانه, ویلا و غیره برسند و تلویزیون به اصطلاح ملی این کشور از صبح علی الطلوع تا بوق شامگاه, آتش بیار این معرکه است ومردم را تشویق به زندگی شانسکی و به دست آوردن پول مفت از طریق شرکت در این قماربازی های رنگارنگ می کند. جالب این که همه مسئولانش شعار جلوگیری از اسراف سر می دهند و هم ادعا دارند به "براى انسان جز حاصل تلاش او نیست" اعتقاد دارند!

بعد پرسید فهمیدی منظورم کجا است؟

دیدم اوضاع داره خراب می شود گفتم با اجازه تان من باید بروم ماست بخرم چون برق خانه مان قطع شده و برای مقابله با گرما تصمیم داریم  امروز ناهار آب دوغ خیار بخوریم. همانطور که داشتم می رفتم فریاد زد فلانی... برگشتم ببینم چه فرمایشی دارد اضافه کرد هنوز برای مصرف خیار جایزه نگذاشته اند اما اگر می خواهی خوشبخت شوی ماست ... را بخر چون این شرکت هم به مصرف کنندگانش جایزه چند میلیونی می دهد! 


دیروز که برای استنشاق هوای کمتر آلوده به دود به پارک کنار خانه رفته بودم دیدم جناب غضنفر بشدت در بحر تفکر فرو رفته و مشغول ثبت مطالبی بر روی تبلت اش است. جلو رفتم و ضمن عرض سلام دلیل این فرو رفتن در بحر تفکر را پرسیدم. ایشان که ظاهرا منتظر بود کسی نظرش را بپرسد شروع به نطق کرد و گفت با توجه به شرایط پیش آمده و پیشنهاد های مکرر مقامات برای صرفه جویی و این که رئیس جمهور و برخی وزرا در سخنرانی هایشان مکرر و فداکارانه اعلام می کنند که صرفه جویی را می خواهند از خودشان شروع کنند, همچنین از مردم می خواهند در این زمینه نظر بدهند, ره حل هایی را پیدا کرده ام که می تواند بکلی اوضاع را تغییر دهد و تحریم ها و تمام نقشه های اقتصادی ترامپ را خنثی کند! و بعد بدون این که به عکس العمل من توجه کند ادامه داد: الان ثابت شده که میزان مصرفی مردم بطور کلی چه از نظر آب و چه برق نسبت به مصرف ادارات دولتی آنقدر کم است که صرفه جویی آنها تاثیر چندانی ندارد و علیرغم همکاری آنها خاموشی برق و کمبود آب همچنان ادامه دارد پس معلوم می شود سرمنشاء این اسراف ها خود دولتی ها هستند همانطور که سرمنشاء آلودگی هوا هم نه خودرو های مردم بلکه اتوبوس های شهرداری و ماشین های لکنته دولتی است. یا می بینیم که ادارات دولتی نه تنها در گره گشایی کار مردم کار مهمی انجام نمی دهند بلکه با سیاست "امروز برو فردا بیا" عملا باعث تاخیر در حل مشکلات کوچک می شوند چه رسد به مشکلات بزرگ. از طرف دیگر وقتی مذاکرات مجلس را هم می شنوی می بینی که برای تصویب این که مثلا امسال دیزی سرا ها به جای برای چاشنی دیزی, باید لیته بیاورند یا پیاز ترشی, یک هفته بحث می کنند و وقت نازنین شان را به هدر می دهند هیچ, یک هفته هم آن ساختمان معظم که تنه به اهرام ثلاثه مصر می زند آب و برق و صد جور مصرف دیگر دارد و نمایندگان محترم هم باید بروند و بیایند. در مورد قوه قضاییه هم که هر روز به تعداد پرونده ها اضافه می شود و از آفتابه دزد گرفته تا دکل نفت دزد همچنان تکلیف شان نامعلوم است...

دیدم اگر ولش کنم معلوم نیست از کجا سر در بیاورد و لازم است ترمز دستی اش را بکشم به همین دلیل پریدم تو حرفش و گفتم: عزیزم این هایی که گفتی را همه می دانند و سران سه قوه خودشان هم مکرر در مصاحبه ها اشاراتی به این مشکلات دارند جنابعالی اگر راه حلی داری ارائه کن.

غضنفر هم قیافه فیلسوفانه ای گرفت و گفت: میگن یک غلام بد هیبت  و بد قیافه کودکی را در بغل گرفته بود و سعی می کرد او را آرام کند. بچه هم داد و بیداد راه انداخته و مرتب گریه می کرد. بالاخره یک نفر  جلو آمد و به غلام گفت دلیل این گریه و داد و بیداد خود تویی, اگر می خواهی این بچه آرام شود, دست از سرش بردار او را زمین بگذار و ازش دور بشو!

حرفش را قطع کردم و گفتم: مرد حسابی قرار بود برای مشکلات مملکت راه حل ارائه کنی تو قصه برایم تعریف می کنی؟!

غضنفر جواب داد سطح فهم و سوادت آنقدر نیست که بفهمی. عاقل را اشارتی کافی است!

راستش را بخواهید من هنوز دارم فکر می کنم منظورش چی بود. شما چیزی از فرمایش ایشان فهمیدید؟


به احتمال زیاد شما یکی از بینندگان بازیهای هیجان انگیز تیم ملی فوتبال ایران در روسیه بودید و در ثانیه‌ای که بیرانوند توانست پنالتی رونالدو را بگیرد فریاد شادی‌تان، غریو صدای خوشحالی حاضران در میدان ورزشی را محو کرد.

به گزارش ایسنا، امروز برای همه ما دیدن برنامه زنده از دورترین نقاط دنیا امری عادی شده است و نمی‌توانیم تصور کنیم که این پدیده جالب تا آغاز دهه ۱۳۴۰ امری غیرممکن بود و تنها بعد از در مدار قرار گرفتن ماهواره‌های مخابراتی, به تدریج در زندگی بشر جای خود را باز کرد. شاید برایتان جالب باشد بدانید ارتباط تصویری و صوتی همزمان از طریق ماهواره که امروزه برای ما کاملا عادی است را در آن زمان "افسانه", "معجزه" و "شگفت انگیز" لقب داده بودند.

ماهواره مخابراتی تلستار -۱ در ۱۰ ژوئیه ۱۹۶۲ با موشک  تور-دلتا از مرکز پرتاب‌های فضایی کاناورال راهی مدار گردید. با قرار گرفتن این ماهواره در فضا, انتقال نخستین برنامه زنده تلویزیونی، تماس تلفنی و تصاویر و تلگراف از طریق فضا توسط بخش خصوصی آغاز و برای اولین بار در تاریخ، خدمات تجاری ماهواره‌ای ارائه شد.

ادامه مطلب


این روز ها همه از دمای بالای هوا صحبت می کنند اما اگر بازگردیم به آغاز تابستان 1348 خواهیم دید که تبی با درجه حرارت بیش از امروز نه فقط ایران که کل جهان را فراگرفته بود: تب تسخیر ماه!

تیرماه 1349 نقطه اوج مسابقه ای بود که در آن زمان به آن جنگ سرد تسخیر فضا می گفتند. جنگ سردی که بلافاصله بعد از خوابیدن شعله های جنگ جهانی دوم آغاز شد. آمریکا و شوروی در آن روز ها به عنوان دو ابرقدرت پیروز سربرآورده از نبرد بزرگ، اینک می خواستند توانمندی خود را به جهانیان نشان دهند و اثبات کنند از این پس آنها هستند که برای همه تعیین تکلیف خواهند کرد و این بار نه فقط از روی زمین بلکه ماورای جو نیز مسخر آنان است و در زمانی که جهانیان پیشرفت فناوری را نماد قدرت می دانستند فضانوردی حاصل از فناوری موشکی به غنیمت گرفته شده از آلمان شکست خورده، ابزار خوبی برای نمایش  توانمندی این کشور ها بود.

ادامه مطلب


به نظر شما حرفم حق هست یا خیر؟ لطفا رک و پوست کنده و صادقانه پاسخ دهید.

امروز و در جریان نوشتن مقدمه ای بر کتابم درباره ناو سایوز, یک مرتبه بیاد آوردم که من تحقیق و ترویج فضانوردی را تقریبا 50 سال قبل – یعنی قریب به نیم قرن قبل- شروع کرده ام و سوالی به ذهنم آمد: اگر نیم قرن قبل بجای ترویج فضانوردی, سبزی فروشی یا قصابی باز کرده بودم و مسئولان فناوری فضایی در ایران می دانستند اجناس عرضه شده در سبزی فروشی و یا قصابی ام کیفیت خوبی دارد آیا مشتری دائمی من نمی شدند؟


مملکت عجیبی داریم. در حالی که روی بشکه باروتیم و از هر گوشه ای دشمنان مشغول طرح ایجاد معضل و شکستن این ملک و ملت است, خطیب نماز جمعه به جای حمله ابوذروار به عاملان اصلی کشاندن کشور به این ورطه, علاج درد بی کفایتی, بی لیاقتی  و فساد سازمان یافته مدیران را  صبر و تحمل مردم می داند و این ملت مظلوم را خطاب قرار داده و آنان را به صبر دعوت کرده و آنچه را که حاصل کارمشتی بی ایمان بی لیاقت - اگر حتی آنان را عامل نفوذی بیگانه ندانیم- بر سر اقتصاد این ملک و ملت در آورده اند را "امتحان الهی" نام می هد! و می فرمایند " خداوند شما را با اموالتان امتحان می‌کند. گاهی ورود مشکلات اقتصادی برای شما نظیر گرانی ایجاد می‌کند و آن را بر شما تحمیل کرده و بازار را بر هم می‌زند. این یکی از امتحانات الهی است و باید بدانیم که ما در همه مسائل در حال امتحان هستیم." !!!

حتما مدیران محترم مملکت ما هم نقش "موسسه آموزشی گاج یا قلم چی را دارند که با طرح و ایجاد مشکل, ما را آماده می کنند برای قبول شدن دراین امتحانات!

بدبختی اینجاست که هر 8 سال یک بار این "مدرسان شریف" عوض می شوند و ما باید خود را با شیوه جدیدی برای امتحانات آماده کنیم!

ایشان همچنین فرمودند:" شهدا برای کشور خون داده‌اند. ما نیز باید مال خود را بدهیم. کشور ما کشور شهیدان است. باید مقاومت کنیم."

برادر بزرگوار! شهدا خون ندادند که میلیون ها نفر در این کشور از ابتدایی ترین حقوق یعنی تحصیل و مسکن و بهداشت محروم شوند و نتوانند با کار دوشیفته نیاز های ابتدایی خود را برآوده سازند و از سوی دیگر عده ای آقازاده خودرو های میلیاردی زیر پا داشته باشند و با شلوار پاچه کوتاه در ویلا های مصادره ای چند هزار متری جوجه به سیخ بکشند!

و یا می بینیم که جناب رئیس جمهور هم مثل همیشه با چهره ای خندان در صحنه حاضر شدند و خطاب به ما نونهالان کودکستانی فرمودند که همه باید دست به دست هم بدهیم و کار کنیم و دولت باید بیشتر از همه در آب و نان صرفه جویی کند و ...

آقای رئیس جمهور حتما فراموش نفرمایید در سخنرانی بعدی تان راهنمایی بفرمایید مردم به جای آب از آب میوه طبیعی و به جای نان از کلوچه و یا شرینی استفاده کنند!

همچنین فرمودند" دست به دست هم بدهیم و افکار جدید بیاوریم" باید خدمتشان عرض کنم همین "افکار جدیدی" که هر 8 سال یک بار شما و روسای جمهور قبل از شما آوردند ,همه چیز را برباد دادند و آخر کار هم بر روی سر ما سلمانی نشدند, برای ما و 7 نسل بعد از ما کافی است.

مگر سیاست های غلط کشاورزی, صنعتی, اقتصادی را مردم تدوین کرده بودند که امروز از آنها می خواهید دست به دست شما بدهند؟ بر فرض هم که خواسته باشند, شمایان را کجا می توانند ببینند که دستشان را به دست شما بدهند؟ سال های سال است که پشت شیشه های دودی ماشین هایتان از چشم این مردم پنهان شده اید. آنقدر با مردم فاصله دارید که اصولا آنها و درد های آنان را نمی بینید چون اگر ببینید و واقعا به آنچه مدعی اش هستید اعتقاد داشته باید دق کنید همانگونه که آن شیرمرد جهان دین و سیاست گفت که  اگر کسی از غصه این حادثه دق کند نباید او را ملامت کرد.

آقایان اگر از خشم ملت نمی ترسید از غضب خدا نسبت به ظلم هایی که بر این ملت روا می دارید بترسید. اعنقاد بیاورید که مرگ از مژه چشم به انسان نزدیک تر است و روز واقعه چندان دور نیست. وسیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون


بالاخره تساوی تیم های فوتبال ایران و پرتغال پایان یافت و سر و صدا ها خوابید. می خواهم نظر شخصی ام را بنویسم. شاید بسیاری مخالف باشند اما جه باک اگر اعتقاداتم را بیان کنم؟

1- در حالی که کشور به دلیل بی کفایتی و عدم مدیریت و احساس مسئولیت مدیران, روی بشکه باروت قرار گرفته و دشمنان آشکار و پنهان در لباس ها و جایگاه های مختلف, برای نابودی این مملکت نقشه های خود را به مورد اجرا گذاشته,  هست و نیست این مردم مظلوم را به تاراج می برند, فرض را بر این بگذارید که نه از پرتغال که از کل کشور ها جلو می افتادیم و جام جهانی فوتبال را به ایران می آوردیم, این جام برای ایران و مردم مظلومش چه ارمغان می آورد؟ اقتصادمان از چنگال رانتخواران و دزدان بیت المال رها می شد؟ فرهنگ به باد رفته توسط تلویزیون ضد اخلاقی و غیرملی بر می گشت؟ مراکز آموزشی, مدارس و دانشگاه هایمان از دست مشتی ریاکار بیسواد خلاص می شد؟ مافیای دارو و درمان دست از سر بیماران رنجور دست بر می داشت؟ و صد ها درد بی درمان دیگر...

خطابم به آن دسته هموطنانی است که به هر بهانه ای به عنوان نشان دادن شادی به خیابان ها می ریزند و هلهله سر می دهند است. بله شادی حق طبیعی همه انسان هاست اما نه به هر بهانه بی ارزشی و هر موردی حتی زمانی که خودتان هم نمی دانید چه بلایی بر سرتان آمده که حکایت مولاناست که: خر برفت و خر برفت و خر برفت...

2- خبر اقدام ناجوانمردانه عده ای از هموطنان را در رسانه های مختلف خواندم که شب قبل از مسابقه با تیم پرتغال در خیابان های اطراف هتل محل استقرار این تیم جمع شده و با ایجاد سر و صدا و زدن بوق و طبل مانع آسایش و خواب بازیکنان آنان شده اند تا نتوانند استراحت کنند و آمادگی لازم برای مقابله با تیم ایران را نداشته باشند. این کار از مردمی که مدعی تاریخ و تمدن 10 هزار ساله هستند بعید است. البته توقع از طرفدارن ورزشی که اصولا در آن جوانمردی معنا ندارد, بیمعنا است. اما این عمل آنان ضربه به حیثیت همه مردم ایران بود و نه عده معدودی تماشاچی.

3- در حالی که در کل تاریخ فوتبال ایران, ما حتی یک بار هم به مرحله پایانی نرسیده ایم اما در سایر ورزش ها از وزنه برداری گرفته تا کشتی و حتی والیبال توانسته ایم بار ها و بار ها در سطح جهانی بدرخشیم, برای من اینهمه هزینه از بیت المال برای فوتبال معماست و تنها دلیلش را منافع زیرمیزی و مافیایی فوتبال می دانم. برخی با آوردن عذر بدتر از گناه می گویند این ورزشی است که جوانان به آن علاقه دارند! گویی جوانان ما به چیز دیگری علاقمند نیستند. جوانان ما به خیلی سرگرمی های مفید و متعالی علاقمند هستند چرا زمینه بهره برداری از آن سرگرمی ها را فراهم نمی آورید و تنها می خواهید با این ورزش وحشی سرشان را گرم کنید؟ آنها به موسیقی, علم, تاتر و سینما هم علاقمند هستند. جدای این علاقه, وظیفه مسئولان علاقمند کردن جوانان به مقولات مفید برای آینده خودشان و کشور است. برای سرگرمی های مفیدی مثل هنرآموزی, کتابخوانی, آموزش راه های درست زیستن آنها چه کرده اید؟ مگر این جوانان مسابقات کشتی تماشا نمی کنند؟ مگر این جوانان وقتی می بینند پرچم ایران در میادین ورزشی برای ورزش هایی مانند وزنه برداری و والیبال و غیره بالا می رود خوشحال نمی شوند؟ نه آقایان ما را ابله تصور نکنید. با این ورزش شما بهتر می توانید بر نسلی بی هویت حکم برانید که بیشتر هیجانی می شوند و کمتر می اندیشند.

4- بعد از خوابیدن تب فوتبال, باید خودمان را آماده تب مصنوعی دیگری در سطح جامعه کنیم که طراحان جنگ روانی برای انحراف افکار عمومی از مشکلات ریشه ای و بنیادین آماده کرده اند. تب هایی که هرزچندگاه درست می کنند و بعد از مدتی با یک مسکن و یا ایجاد موج بحرانی بزرگتر به فراموشی می رود. دیگر مرحله مریضی این بیمار از ایجاد تب ممنوعیت کنسرت و گرانی تخم مرغ و نمایش خیابانی بی حجابی چند دختر, گذشته است و باید بحرانی فراتر را بوجود آورند. متاسفانه طراحان این بحران ها آگاه نیستند بدن این بیمار بتدریج در برابر بحران های کوچک مصونیت پیدا می کند و تلاطم هایی که آنها می سازند باید یزرگتر شود و این بزرگ شدن شیرازه کار را از دست خودشان خارج خواهد کرد. امروز ایران آتش زیر خاکستر است و باید تسویه ای اساسی در سطح مسئولان چه به لحاظ فکری و چه کنارگذاری آنان صورت گیرد.

به عنوان یک دلسوز این ملک و ملت, به عنوان کسی که وفادار به آرمان های انقلاب بوده و هست, نه از دشمنان لباس دوست پوشیده و بر مسند های قدرت نشسته, بلکه از آنانی که واقعا به این ملک و ملت  و از آن بالاتر به قیامت اعتقاد دارند خواهش می کنم به داد این مردم برسند. شمایانی که مدعی بودید اگر یک هفته زمام امور را به دست بگیرید چه و چه خواهید کرد, شما که مدعی بودید چند ساعت رادیو را به ما بدهید تا فرهنگ سازی کنیم, شمایی که مدعی بودید با خمس و ذکات می شود مملکت را چرخاند, خداوند بزرگترین امتحان در طول تاریخ بشریت را از شمایان می گیرد که از هیچ پیامبری نگرفت. چهل سال است نه تنها رادیو, تلویزیون, میلیارد ها میلیارد میلیارد بودجه در اختیارتان گذاشت و از همه و همه مهمتر امتی که هیچ پیامبری – حتی رسول الله- نداشت را مطیع و گوش به فرمانتان قرار داد. در قیامت چه جواب دارید؟ حتی اگر در دنیا پاسخگو نباشید که مطمئن باشید در دنیا هم باید جواب پس بدهید.


چرا زبان بگشایم؟ که دردهای بزرگ

بجز سکوت ندارند مرهمی دیگر...



دسترسی به بعضی فضانوردان سخت‌تر از شکار کردن یک ماهی مشخص از میان توده دسته جمعی آنها در مسیر مهاجرت ماهیان است. به خصوص آنکه خود او هم ماهی‌گیر ماهری باشد. ولادیمیر لیاخف از آن دسته است. او که از آخرین پروازش به فضا ۳۰ سال می‌گذرد به کلی از صحنه فضانوردی خارج شده و مشغول به زندگی شخصی است. اما همه از او به عنوان فضانوردی توانا نام می‌برند که ویژگی‌های منحصر به فردی دارد. می‌دانستم که او پروازهایی استثنایی داشته و می‌توان گفت صفحه‌های مهمی از تاریخ حوادث فضایی، در زندگی او رقم خورده است. مدت‌ها بود که دنبال راهی برای تماس با او بودم. امکان چنین تماسی ممکن نمی‌شد چون لیاخف در دوران بازنشستگی دست و مرتباً در سیر و سفر. بالاخره با کمک الکساندر الکساندروف کیهان نوردی که با او در ایستگاه فضایی سالیوت-۷ همسفر بوده، توانستم با وی هماهنگی کنم و به ملاقاتش بروم. محل ملاقات را «خانه کیهان نوردان «در شهرک ستاره‌ای» انتخاب کردیم که برایش سخت نباشد و در محل موزه این شهرک به دیدنش رفتم. آنچه می‌خوانید حاصل این ملاقات است.

ادامه مطلب



همه پیوندها